7. த⁴ம்மகதா²வண்ணனா

887-888. ரூபஸபா⁴வோ ரூபட்டோ²தி ஆஹ ‘‘ரூபட்டோ² நாம கோசி ரூபதோ அஞ்ஞோ நத்தீ²’’தி. யம் பன யதோ அஞ்ஞம், ந தம் தம்ஸபா⁴வந்தி ஆஹ ‘‘ரூபட்ட²தோ அஞ்ஞம் ரூபஞ்ச ந ஹோதீ’’தி, ரூபமேவ ந ஹோதீதி அத்தோ². ஏதேன ப்³யதிரேகதோ தமத்த²ம் ஸாதே⁴தி. தஸ்மாதி யஸ்மா ரூபதோ அஞ்ஞோ ரூபட்டோ² நத்தி², ரூபட்ட²தோ ச அஞ்ஞம் ரூபம், தஸ்மா ரூபம் ரூபமேவ ரூபஸபா⁴வமேவாதி ஏவ-காரேன நிவத்திதம் த³ஸ்ஸேதி ‘‘ந வேத³னாதி³ஸபா⁴வ’’ந்தி. அதி⁴ப்பாயேனாதி ரூபரூபட்டா²னம் அனஞ்ஞத்தாதி⁴ப்பாயேன. அஞ்ஞதா²தி தேஸம் அஞ்ஞத்தே ரூபட்டே²ன நியமேன ரூபம் நியதந்தி வத்தப்³ப³ந்தி யோஜனா. த³ஸ்ஸிதோயேவ ஹோதி அத்த²தோ ஆபன்னத்தா. ந ஹி அபி⁴ன்னே வத்து²ஸ்மிம் பரியாயந்தரபே⁴த³ம் கரோதி. அஞ்ஞத்தந்தி ரூபஸபா⁴வானம் ரூபரூபட்டா²னஞ்ச. ஸஸாமினித்³தே³ஸஸித்³தா⁴பே⁴தா³ ‘‘ஸிலாபுத்தகஸ்ஸ ஸரீர’’ந்தி விய, கப்பனாமத்ததோ சாயம் பே⁴தோ³, ந பரமத்த²தோதி ஆஹ ‘‘க³ஹேத்வா விய பவத்தோ’’தி. வேத³னாதீ³ஹி நானத்தமேவாதி வேத³னாதீ³ஹி அஞ்ஞத்தமேவ. ஸோ ஸபா⁴வோதி ஸோ ரூபஸபா⁴வோ. நானத்தஸஞ்ஞாபனத்த²ந்தி ரூபஸ்ஸ ஸபா⁴வோ, ந வேத³னாதீ³னந்தி ஏவம் பே⁴த³ஸ்ஸ ஞாபனத்த²ம். தஞ்ச வசனந்தி ‘‘ரூபம் ரூபட்டே²ன ந நியத’’ந்தி வசனம். வுத்தப்பகாரேனாதி ‘‘ரூபட்ட²தோ அஞ்ஞஸ்ஸ ரூபஸ்ஸ அபா⁴வா’’திஆதி³னா வுத்தாகாரேன. யதி³ ஸதோ³ஸம், அத² கஸ்மா படிஜானாதீதி யோஜனா.

வுத்தமேவ காரணந்தி ‘‘ரூபம் ரூபமேவ, ந வேத³னாதி³ஸபா⁴வ’’ந்தி ஏவம் வுத்தமேவ யுத்திம். பரேன சோதி³தந்தி ‘‘ந வத்தப்³ப³ம் ரூபம் ரூபட்டே²ன நியத’’ந்திஆதி³னா பரவாதி³னோ சோத³னம் ஸந்தா⁴யாஹ. தமேவ காரணம் த³ஸ்ஸேத்வாதி தமேவ யதா²வுத்தம் யுத்திம் ‘‘ஏத்த² ஹீ’’திஆதி³னா த³ஸ்ஸேத்வா. சோத³னம் நிவத்தேதீதி ‘‘அத² கஸ்மா படிஜானாதீ’’தி வுத்தம் சோத³னம் நிவத்தேதி. யமத்த²ம் ஸந்தா⁴ய ‘‘இதோ அஞ்ஞதா²’’தி வுத்தம், தம் த³ஸ்ஸேதும் ‘‘ரூபாதீ³’’திஆதி³ வுத்தம்.

த⁴ம்மகதா²வண்ணனா நிட்டி²தா.

ஏகவீஸதிமவக்³க³வண்ணனா நிட்டி²தா.