4. ஆமிஸஸிக்கா²பத³வண்ணனா
164. ‘‘உபஸம்பன்னம் ஸங்கே⁴ன அஸம்மத’’ந்தி பாளிவசனதோ, ‘‘ஸம்மதேன வா ஸங்கே⁴ன வா பா⁴ரம் கத்வா ட²பிதோ’’தி அட்ட²கதா²வசனதோ ச அட்ட²ஹங்கே³ஹி ஸமன்னாக³தோ ஸம்மதேன வா விப்பவஸிதுகாமேன ‘‘யாவாஹம் ஆக³மிஸ்ஸாமி, தாவ தே பா⁴ரோ ஹோதூ’’தி யாசித்வா ட²பிதோ, தஸ்ஸாபா⁴வதோ ஸங்கே⁴ன வா ததே²வ பா⁴ரம் கத்வா ட²பிதோ அட்ட²ஹி க³ருத⁴ம்மேஹி ஓவதி³தும் லப⁴தி, பகே³வ அஞ்ஞேன த⁴ம்மேனாதி ஸித்³த⁴ம். ‘‘யோ பன பி⁴க்கு² அஸம்மதோ பி⁴க்கு²னியோ ஓவதே³ய்ய, பாசித்திய’’ந்தி பகே³வ பா⁴ரம் கத்வா அட்ட²பிதம் ஸந்தா⁴ய வுத்தந்தி வேதி³தப்³ப³ம். அப⁴யகி³ரிவாஸீனம்பி இத³மேவ மதம், அனுக³ண்டி²பதே³ பன இமம் நயம் படிக்கி²பித்வா ‘‘நத்தி² கோசீ’’திஆதி³னா ‘‘ஏதரஹி ஓவாத³கோ அஸம்மதோ பி⁴க்கு²னோவாத³கோ நாமா’’தி வத்வா ‘‘யம் பன அந்த⁴கட்ட²கதா²யம் வுத்தம் ‘உபஸம்பன்னம் ஸங்கே⁴ன கம்மவாசாய அஸம்மதம், பி⁴க்கு²ஸங்கே⁴ன பன பி⁴க்கு²னிஸங்க⁴ஸ்ஸ அனுக்³க³ஹம் கரோத², பி⁴க்கு²னியோ ஓவத³த², பி⁴க்கு²ஸங்க⁴ஸ்ஸ ச கரோத² பா²ஸுவிஹாரந்தி ஏவம் யாசித்வா ட²பிதோ பி⁴க்கு²ஸங்க⁴ம் ஆபுச்சி²த்வா, ததோ ஸோ தே²ரோ பி⁴க்கு²னியோ ஓவத³தி, ஏவரூபம் பி⁴க்கு²ஸங்கே⁴ன அஸம்மதந்தி, தத்ர வுத்தனயேனேவ அத்தோ² க³ஹேதப்³போ³’’தி வுத்தம். போராணக³ண்டி²பதே³ பன ‘‘அஸம்மதோ கா³மம் ஓவாத³த்தா²ய ஆக³தானம் பி⁴க்கு²னீனம் வசனம் ஸுத்வா படிவசனம் தே³ந்தோ ஸங்கா⁴னுமதியா, ந ஞத்திசதுத்தே²னா’’தி வுத்தம், தம் அனுக³ண்டி²பத³மதேன ஸமேதி, அந்த⁴கட்ட²கதா²யம் வுத்தவசனம் தேன ஸமேதி, தஞ்ச பாளிவசனம், ந ஹி ஓவாத³படிக்³கா³ஹகோ, பாதிமோக்கு²த்³தே³ஸகோ வா ‘‘பாஸாதி³கேன ஸம்பாதே³தூ’’தி வசனமத்தேன பி⁴க்கு²னோவாத³கோ நாம ஹோதி. ஹோதீதி சே, அனுபஸம்பன்னோபி தத்தகேன வசனேன ‘‘பி⁴க்கு²னோவாத³கோ ஹோதூ’’தி வத்தப்³போ³. ஹோதீதி சே, யம் வுத்தம் க³ண்டா²னுக³ண்டி²பதே³ஸு ‘‘அஸம்மதோ நாம அஸம்மதபா⁴வேன ‘ப³ஹுஸ்ஸுதோ த்வம் ஓவதா³ஹீ’தி ஸங்கே⁴ன பா⁴ரம் கத்வா ட²பிதோ’’தி. ஏத்த² பா³ஹுஸச்சேன கிம் பயோஜனம். அனுக³ண்டி²பதே³யேவ ‘‘அப⁴யகி³ரிவாஸீ வத³தீதி ஸுத்வா ஸம்மதேன வா ஆணத்தோ ஓவதி³தும் லப⁴தீதி த⁴ம்மஸிரித்தே²ரோ பச்சா² அனுஜானாதீ’’தி வுத்தம். கிம் ப³ஹுகாய. ‘‘பாஸாதி³கேன ஸம்பாதே³தூ’’தி ஏத்தகமத்தேன பி⁴க்கு²னோவாத³கோ ஹோதி. அட்ட²கதா²யம் ‘‘பா⁴ரம் கத்வா’’தி இமினா கிம் பயோஜனம், தத்தகம்பி வத்தும் அஞ்ஞோ ந லப⁴தி, தேன ச ‘‘அனுஜானாமி, பி⁴க்க²வே, ட²பேத்வா பா³லம் கி³லானம் க³மிகம் அவஸேஸேஹி ஓவாத³ம் க³ஹேது’’ந்தி (சூளவ. 414) அயம் பாளி விருஜ்ஜே²ய்ய. கத²ம்? தஸ்ஸ ஹி ‘‘ந, பி⁴க்க²வே, ஓவாதோ³ ந பச்சாஹரிதப்³போ³’’தி (சூளவ. 415) சனதோ ஸம்மதாஸம்மதபா⁴வேன நத்தி² கோசீதி ‘‘பாஸாதி³கேன ஸம்பாதே³தூ’’தி வத்தப்³ப³ம் ஸியா, வத³ந்தோ ச இத⁴ பட²மேன ஆபத்தியா காரேதப்³போ³ ஹோதீதி. ஹோது அஸம்மதத்தா, அகதபா⁴ரத்தா ச. இமஸ்ஸ ச பி⁴க்கு²னோவாத³கத்தே இமஸ்ஸ கீ²யனேன து³க்கடம் ஸியா, ஸப்³ப³மேதம் அனிட்ட²ம், தஸ்மா அட்ட²கதா²யம் ‘‘அயமேத்த² பி⁴க்கு²னோவாத³கோ நாமா’’தி அவுத்தத்தா ததா² பா⁴ரம் கத்வா ட²பிதோ ஓவதி³தும் லப⁴தியேவ, நாஞ்ஞோதி ஆசரியோ.
ஆமிஸஸிக்கா²பத³வண்ணனா நிட்டி²தா.