2. அத்த²ங்க³தஸிக்கா²பத³வண்ணனா

153. முனாதீதி ஜானாதி. அந்தரதா⁴யதிபீதி ஏத்த² தது³த்தமம் சே அத்தி², தம் பஸ்ஸாமி, யம் விசித்தம் வா, தத³த்த²ஞ்ச. தக்³க⁴ காரணம். ஸஹ உப்பாத³மனந்தரா கிரியா. யமா ச தே மனஸா கதத்ர நேத்வாதி. யதா² பாதோ ஸியா பாதோ ப⁴வம் பாதோவ உத³கதோ உக்³க³ந்த்வா டி²தம், ததா² விரோசமானம் அங்கீ³ரஸம் பு³த்³த⁴ம் பஸ்ஸ, ந கேவலம் பது³மம் விய, விரோசமானம் தபந்தமாதி³ச்சமிவந்தலிக்கே²தி ஸம்ப³ந்தோ⁴. அத² வா அங்கீ³ரஸம் பு³த்³த⁴ம் பது³மம்வ விரோசமானம் ஸூரியம்வ தபந்தம் பஸ்ஸ பு³த்³த⁴ம். யதா² பாதோ ஸியா பு²ல்லமவீதக³ந்த⁴ம் கோகனுத³ஸங்கா²தம் பது³மம் பஸ்ஸஸி, ததா² விரோசமானம் அங்கீ³ரஸம் பு³த்³த⁴ம் பஸ்ஸ. உப⁴யேனேவ ஹி ப⁴க³வதோ கந்தி தீ³பிதாதி கத்வா தீ³பிதகு³ணஸுப⁴ம் பு³த்³த⁴ம் ஸக்கத்வா தம் கந்திம் பூஜேய்ய. பூஜனேய்யதோபி வீதினாமேய்ய இதி லக்க²யே. ‘‘ஏகதோ உபஸம்பன்னாயா’’தி பாளி.

156. ‘‘ஏகதோ உபஸம்பன்னான’’ந்தி அட்ட²கதா²பாடோ². ‘‘அப⁴ப்³போ³ த்வ’’ந்திஆதி³வசனதோ அனுகம்பாவஸேன ஸத்³தி⁴விஹாரிகாதி³ம் ஸங்கி⁴கா விஹாரா நிக்கட்³டா⁴பேந்தஸ்ஸ அனாபத்தி விய தி³ஸ்ஸதி. அப⁴ப்³போ³ ஹி தே²ரோ ஸஞ்சிச்ச தம் காதும், க³வேஸிதப்³பா³வ ஏத்த² யுத்தீதி கேசி. தே²ரேன ஸிக்கா²பத³பஞ்ஞத்திதோ புப்³பே³ கதந்தி மம தக்கோ.

அத்த²ங்க³தஸிக்கா²பத³வண்ணனா நிட்டி²தா.