2. தோ³ணப்³ராஹ்மணஸுத்தவண்ணனா
192. து³தியே பவத்தாரோதி (தீ³. நி. டீ. 1.285) பாவசனபா⁴வேன வத்தாரோ. யஸ்மா தே தேஸம் மந்தானம் பவத்தனகா, தஸ்மா ஆஹ ‘‘பவத்தயிதாரோ’’தி. ஸுத்³தே³ ப³ஹி கத்வா ரஹோபா⁴ஸிதப்³ப³ட்டே²ன மந்தா ஏவ தம்தம்அத்த²ப்படிபத்திஹேதுதாய மந்தபத³ம். அனுபனீதாஸாதா⁴ரணதாய ரஹஸ்ஸபா⁴வேன வத்தப்³ப³கிரியாய அதி⁴க³மூபாயம். ஸஜ்ஜா²யிதந்தி கா³யனவஸேன ஸஜ்ஜா²யிதம். தம் பன உத³த்தானுத³த்தாதீ³னம் ஸரானம் ஸம்பதா³வஸேனேவ இச்சி²தந்தி ஆஹ ‘‘ஸரஸம்பத்திவஸேனா’’தி. அஞ்ஞேஸம் வுத்தந்தி பாவசனபா⁴வேன அஞ்ஞேஸம் வுத்தம். ஸமுபப்³யூள்ஹந்தி ஸங்க³ஹேத்வா உபரூபரி ஸஞ்ஞூள்ஹம். ராஸிகதந்தி இருவேத³யஜுவேத³ஸாமவேதா³தி³வஸேன, தத்தா²பி பச்சேகம் மந்தப்³ரஹ்மாதி³வஸேன, அஜ்ஜா²யானுவாகாதி³வஸேன ச ராஸிகதம். தேஸந்தி மந்தானம் கத்தூனம். தி³ப்³பே³ன சக்கு²னா ஓலோகேத்வாதி தி³ப்³ப³சக்கு²பரிப⁴ண்டே³ன யதா²கம்மூபக³ஞாணேன ஸத்தானம் கம்மஸ்ஸகதாதி³ம், பச்சக்க²தோ த³ஸ்ஸனட்டே²ன தி³ப்³ப³சக்கு²ஸதி³ஸேன புப்³பே³னிவாஸஞாணேன அதீதகப்பே ப்³ராஹ்மணானம் மந்தஜ்ஜே²னவிதி⁴ஞ்ச ஓலோகேத்வா. பாவசனேன ஸஹ ஸம்ஸந்தே³த்வாதி கஸ்ஸபஸம்மாஸம்பு³த்³த⁴ஸ்ஸ யம் வசனம் வட்டஸன்னிஸ்ஸிதம், தேன ஸஹ அவிருத்³த⁴ம் கத்வா. ந ஹி தேஸம் விவட்டஸன்னிஸ்ஸிதோ அத்தோ² பச்சக்கோ² ஹோதி. அபராபரேதி அட்ட²காதீ³ஹி அபராபரே பச்சி²மா ஓக்காகராஜகாலாதீ³ஸு உப்பன்னா. பக்கி²பித்வாதி அட்ட²காதீ³ஹி க³ந்தி²தமந்தபதே³ஸு கிலேஸஸன்னிஸ்ஸிதபதா³னம் தத்த² தத்த² பதே³ பக்கி²பனம் கத்வா. விருத்³தே⁴ அகம்ஸூதி ப்³ராஹ்மணத⁴ம்மிகஸுத்தாதீ³ஸு (ஸு. நி. ப்³ராஹ்மணத⁴ம்மிகஸுத்தம் 286 ஆத³யோ) ஆக³தனயேன ஸம்கிலேஸத்த²தீ³பனதோ பச்சனீகபூ⁴தே அகம்ஸு.
உஸூனம் அஸனகம்மம் இஸ்ஸத்த²ம், த⁴னுஸிப்பேன ஜீவிகா. இத⁴ பன இஸ்ஸத்த²ம் வியாதி இஸ்ஸத்த²ம், ஸப்³ப³ஆவுத⁴ஜீவிகாதி ஆஹ ‘‘யோதா⁴ஜீவகம்மேனா’’தி, ஆவுத⁴ம் க³ஹேத்வா உபட்டா²னகம்மேனாதி அத்தோ². ராஜபோரிஸம் நாம வினா ஆவுதே⁴ன போரோஹேச்சாமச்சகம்மாதி³ராஜகம்மம் கத்வா ராஜுபட்டா²னம். ஸிப்பஞ்ஞதரேனாதி க³ஹிதாவஸேஸேன ஹத்தி²அஸ்ஸஸிப்பாதி³னா. குமாரபா⁴வதோ பபு⁴தி சரணேன கோமாரப்³ரஹ்மசரியம்.
உத³கம் பாதேத்வா தே³ந்தீதி த்³வாரே டி²தஸ்ஸேவ ப்³ராஹ்மணஸ்ஸ ஹத்தே² உத³கம் ஆஸிஞ்சந்தா ‘‘இத³ம் தே, ப்³ராஹ்மண, ப⁴ரியம் போஸாபனத்தா²ய தே³மா’’தி வத்வா தே³ந்தி. கஸ்மா பன தே ஏவம் ப்³ரஹ்மசரியம் சரித்வாபி தா³ரம் பரியேஸந்தி, ந யாவஜீவம் ப்³ரஹ்மசாரினோ ஹோந்தீதி? மிச்சா²தி³ட்டி²வஸேன. தேஸஞ்ஹீ ஏவம் தி³ட்டி² ஹோதி ‘‘யோ புத்தம் ந உப்பாதே³தி, ஸோ குலவம்ஸச்சே²த³கரோ ஹோதி, ததோ நிரயே பச்சதீ’’தி. சத்தாரோ கிர அபா⁴யிதப்³ப³ம் பா⁴யந்தி க³ண்டு³ப்பாத³கோ, கிகீ, கோந்தினீ, ப்³ராஹ்மணோதி. க³ண்டு³ப்பாதா³ கிர மஹாபத²வியா க²யனப⁴யேன மத்தபோ⁴ஜனா ஹோந்தி, ந ப³ஹும் மத்திகம் கா²த³ந்தி. கிகீ ஸகுணிகா ஆகாஸபதனப⁴யேன அண்ட³ஸ்ஸ உபரி உத்தானா ஸேதி. கோந்தினீ ஸகுணீ பத²வீகம்பனப⁴யேன பாதே³ஹி பூ⁴மிம் ந ஸுட்டு² அக்கமதி. ப்³ராஹ்மணா குலவம்ஸூபச்சே²த³ப⁴யேன தா³ரம் பரியேஸந்தி. ஆஹு சேத்த² –
‘‘க³ண்டு³ப்பாதோ³ கிகீ சேவ, கோந்தீ ப்³ராஹ்மணத⁴ம்மிகோ;
ஏதே அப⁴யம் பா⁴யந்தி, ஸம்மூள்ஹா சதுரோ ஜனா’’தி. (ஸு. நி. அட்ட². 2.293);
ஸேஸமேத்த² உத்தானமேவ.
தோ³ணப்³ராஹ்மணஸுத்தவண்ணனா நிட்டி²தா.