1. அமதஸுத்தம்

407. ஸாவத்தி²னிதா³னம். ‘‘சதூஸு, பி⁴க்க²வே, ஸதிபட்டா²னேஸு ஸுப்பதிட்டி²தசித்தா விஹரத². மா வோ அமதம் பனஸ்ஸ. கதமேஸு சதூஸு? இத⁴, பி⁴க்க²வே, பி⁴க்கு² காயே காயானுபஸ்ஸீ விஹரதி ஆதாபீ ஸம்பஜானோ ஸதிமா, வினேய்ய லோகே அபி⁴ஜ்ஜா²தோ³மனஸ்ஸம்; வேத³னாஸு…பே… சித்தே…பே… த⁴ம்மேஸு த⁴ம்மானுபஸ்ஸீ விஹரதி ஆதாபீ ஸம்பஜானோ ஸதிமா, வினேய்ய லோகே அபி⁴ஜ்ஜா²தோ³மனஸ்ஸம். இமேஸு, பி⁴க்க²வே, சதூஸு ஸதிபட்டா²னேஸு ஸுப்பதிட்டி²தசித்தா விஹரத². மா வோ அமதம் பனஸ்ஸா’’தி. பட²மம்.