7. ஸமத்தஸுத்தம்

393. தம்யேவ நிதா³னம். ஏகமந்தம் நிஸின்னோ கோ² ஆயஸ்மா ஸாரிபுத்தோ ஆயஸ்மந்தம் அனுருத்³த⁴ம் ஏதத³வோச – ‘‘‘அஸேகோ², அஸேகோ²’தி, ஆவுஸோ அனுருத்³த⁴, வுச்சதி. கித்தாவதா நு கோ², ஆவுஸோ, அஸேகோ² ஹோதீ’’தி? ‘‘சதுன்னம் கோ², ஆவுஸோ, ஸதிபட்டா²னானம் ஸமத்தம் பா⁴விதத்தா அஸேகோ² ஹோதி’’.

‘‘கதமேஸம் சதுன்னம்? இதா⁴வுஸோ, பி⁴க்கு² காயே காயானுபஸ்ஸீ விஹரதி ஆதாபீ ஸம்பஜானோ ஸதிமா, வினேய்ய லோகே அபி⁴ஜ்ஜா²தோ³மனஸ்ஸம்; வேத³னாஸு…பே… சித்தே…பே… த⁴ம்மேஸு த⁴ம்மானுபஸ்ஸீ விஹரதி ஆதாபீ ஸம்பஜானோ ஸதிமா, வினேய்ய லோகே அபி⁴ஜ்ஜா²தோ³மனஸ்ஸம். இமேஸம் கோ², ஆவுஸோ, சதுன்னம் ஸதிபட்டா²னானம் ஸமத்தம் பா⁴விதத்தா அஸேகோ² ஹோதீ’’தி. ஸத்தமம்.