4. பாரங்க³மஸுத்தம்

34. ஸாவத்தி²னிதா³னம். ‘‘அட்டி²மே, பி⁴க்க²வே, த⁴ம்மா பா⁴விதா ப³ஹுலீகதா அபாரா பாரம் க³மனாய ஸம்வத்தந்தி. கதமே அட்ட²? ஸேய்யதி²த³ம் – ஸம்மாதி³ட்டி²…பே… ஸம்மாஸமாதி⁴. இமே கோ², பி⁴க்க²வே, அட்ட² த⁴ம்மா பா⁴விதா ப³ஹுலீகதா அபாரா பாரம் க³மனாய ஸம்வத்தந்தீ’’தி.

இத³மவோச ப⁴க³வா. இத³ம் வத்வான ஸுக³தோ அதா²பரம் ஏதத³வோச ஸத்தா² –

‘‘அப்பகா தே மனுஸ்ஸேஸு, யே ஜனா பாரகா³மினோ;

அதா²யம் இதரா பஜா, தீரமேவானுதா⁴வதி.

‘‘யே ச கோ² ஸம்மத³க்கா²தே, த⁴ம்மே த⁴ம்மானுவத்தினோ;

தே ஜனா பாரமேஸ்ஸந்தி, மச்சுதே⁴ய்யம் ஸுது³த்தரம்.

‘‘கண்ஹம் த⁴ம்மம் விப்பஹாய, ஸுக்கம் பா⁴வேத² பண்டி³தோ;

ஓகா அனோகமாக³ம்ம, விவேகே யத்த² தூ³ரமம்.

‘‘தத்ராபி⁴ரதிமிச்சே²ய்ய, ஹித்வா காமே அகிஞ்சனோ;

பரியோத³பேய்ய அத்தானம், சித்தக்லேஸேஹி பண்டி³தோ.

‘‘யேஸம் ஸம்போ³தி⁴யங்கே³ஸு, ஸம்மா சித்தம் ஸுபா⁴விதம்;

ஆதா³னபடினிஸ்ஸக்³கே³, அனுபாதா³ய யே ரதா;

கீ²ணாஸவா ஜுதிமந்தோ, தே லோகே பரினிப்³பு³தா’’தி. சதுத்த²ம்;