33. பராயனஸுத்தம்

409. ‘‘பராயனஞ்ச [பராயணஞ்ச (பீ. ஸீ. அட்ட².)] வோ, பி⁴க்க²வே, தே³ஸேஸ்ஸாமி பராயனகா³மிஞ்ச மக்³க³ம். தம் ஸுணாத². கதமஞ்ச, பி⁴க்க²வே, பராயனம்? யோ, பி⁴க்க²வே, ராக³க்க²யோ தோ³ஸக்க²யோ மோஹக்க²யோ – இத³ம் வுச்சதி, பி⁴க்க²வே, பராயனம். கதமோ ச, பி⁴க்க²வே, பராயனகா³மீ மக்³கோ³? காயக³தாஸதி. அயம் வுச்சதி, பி⁴க்க²வே, பராயனகா³மிமக்³கோ³. இதி கோ², பி⁴க்க²வே, தே³ஸிதம் வோ மயா பராயனம், தே³ஸிதோ பராயனகா³மிமக்³கோ³. யம், பி⁴க்க²வே, ஸத்தா²ரா கரணீயம் ஸாவகானம் ஹிதேஸினா அனுகம்பகேன அனுகம்பம் உபாதா³ய, கதம் வோ தம் மயா. ஏதானி, பி⁴க்க²வே, ருக்க²மூலானி, ஏதானி ஸுஞ்ஞாகா³ரானி. ஜா²யத², பி⁴க்க²வே, மா பமாத³த்த²; மா பச்சா² விப்படிஸாரினோ அஹுவத்த². அயம் வோ அம்ஹாகம் அனுஸாஸனீ’’தி. (யதா² அஸங்க²தம் ததா² வித்தா²ரேதப்³ப³ம்). தேத்திம்ஸதிமம்.

து³தியோ வக்³கோ³.

தஸ்ஸுத்³தா³னம் –

அஸங்க²தம் அனதம் அனாஸவம், ஸச்சஞ்ச பாரம் நிபுணம் ஸுது³த்³த³ஸம்;

அஜஜ்ஜரம் து⁴வம் அபலோகிதம், அனித³ஸ்ஸனம் நிப்பபஞ்ச ஸந்தம்.

அமதம் பணீதஞ்ச ஸிவஞ்ச கே²மம், தண்ஹாக்க²யோ அச்ச²ரியஞ்ச அப்³பு⁴தம்;

அனீதிகம் அனீதிகத⁴ம்மம், நிப்³பா³னமேதம் ஸுக³தேன தே³ஸிதம்.

அப்³யாபஜ்ஜோ² விராகோ³ ச, ஸுத்³தி⁴ முத்தி அனாலயோ;

தீ³போ லேணஞ்ச தாணஞ்ச, ஸரணஞ்ச பராயனந்தி.

அஸங்க²தஸம்யுத்தம் ஸமத்தம்.