8. து³தியஸம்ப³ஹுலஸுத்தம்

266. அத² கோ² ஸம்ப³ஹுலா பி⁴க்கூ² யேன ப⁴க³வா தேனுபஸங்கமிம்ஸு…பே… ஏகமந்தம் நிஸின்னா கோ² தே பி⁴க்கூ² ப⁴க³வா ஏதத³வோச – ‘‘கதமா நு கோ², பி⁴க்க²வே, வேத³னா, கதமோ வேத³னாஸமுத³யோ, கதமோ வேத³னானிரோதோ⁴, கதமா வேத³னானிரோத⁴கா³மினீ படிபதா³? கோ வேத³னாய அஸ்ஸாதோ³, கோ ஆதீ³னவோ, கிம் நிஸ்ஸரண’’ந்தி? ‘‘ப⁴க³வம்மூலகா நோ, ப⁴ந்தே, த⁴ம்மா…பே…’’ ‘‘திஸ்ஸோ இமா, பி⁴க்க²வே, வேத³னா – ஸுகா² வேத³னா, து³க்கா² வேத³னா, அது³க்க²மஸுகா² வேத³னா – இமா வுச்சந்தி, பி⁴க்க²வே, வேத³னா…பே… ப²ஸ்ஸஸமுத³யா…பே…. (யதா² புரிமஸுத்தந்தே, ததா² வித்தா²ரேதப்³போ³.) அட்ட²மம்.