3. பஹானஸுத்தம்

251. ‘‘திஸ்ஸோ இமா, பி⁴க்க²வே, வேத³னா. கதமா திஸ்ஸோ? ஸுகா² வேத³னா, து³க்கா² வேத³னா, அது³க்க²மஸுகா² வேத³னா. ஸுகா²ய, பி⁴க்க²வே, வேத³னாய ராகா³னுஸயோ பஹாதப்³போ³, து³க்கா²ய வேத³னாய படிகா⁴னுஸயோ பஹாதப்³போ³, அது³க்க²மஸுகா²ய வேத³னாய அவிஜ்ஜானுஸயோ பஹாதப்³போ³. யதோ கோ², பி⁴க்க²வே, பி⁴க்கு²னோ ஸுகா²ய வேத³னாய ராகா³னுஸயோ பஹீனோ ஹோதி, து³க்கா²ய வேத³னாய படிகா⁴னுஸயோ பஹீனோ ஹோதி, அது³க்க²மஸுகா²ய வேத³னாய அவிஜ்ஜானுஸயோ பஹீனோ ஹோதி, அயம் வுச்சதி, பி⁴க்க²வே, ‘பி⁴க்கு² நிரனுஸயோ ஸம்மத்³த³ஸோ அச்சே²ச்சி² [அச்சே²ஜ்ஜி (ப³ஹூஸு)] தண்ஹம், விவத்தயி [வாவத்தயி (ஸீ.)] ஸம்யோஜனம், ஸம்மா மானாபி⁴ஸமயா அந்தமகாஸி து³க்க²ஸ்ஸா’’’தி.

‘‘ஸுக²ம் வேத³யமானஸ்ஸ [வேதி³யமானஸ்ஸ (ஸீ. பீ.)], வேத³னம் அப்பஜானதோ;

ஸோ ராகா³னுஸயோ ஹோதி, அனிஸ்ஸரணத³ஸ்ஸினோ.

‘‘து³க்க²ம் வேத³யமானஸ்ஸ, வேத³னம் அப்பஜானதோ;

படிகா⁴னுஸயோ ஹோதி, அனிஸ்ஸரணத³ஸ்ஸினோ.

‘‘அது³க்க²மஸுக²ம் ஸந்தம், பூ⁴ரிபஞ்ஞேன தே³ஸிதம்;

தஞ்சாபி அபி⁴னந்த³தி, நேவ து³க்கா² பமுச்சதி.

‘‘யதோ ச பி⁴க்கு² ஆதாபீ, ஸம்பஜஞ்ஞம் ந ரிஞ்சதி;

ததோ ஸோ வேத³னா ஸப்³பா³, பரிஜானாதி பண்டி³தோ.

‘‘ஸோ வேத³னா பரிஞ்ஞாய, தி³ட்டே² த⁴ம்மே அனாஸவோ;

காயஸ்ஸ பே⁴தா³ த⁴ம்மட்டோ², ஸங்க்²யம் நோபேதி வேத³கூ³’’தி. ததியம்;