4. பரிஞ்ஞேய்யஸுத்தம்

106. ஸாவத்தி²னிதா³னம். ‘‘பரிஞ்ஞேய்யே ச, பி⁴க்க²வே, த⁴ம்மே தே³ஸேஸ்ஸாமி பரிஞ்ஞஞ்ச பரிஞ்ஞாதாவிஞ்ச புக்³க³லம். தம் ஸுணாத². கதமே ச, பி⁴க்க²வே, பரிஞ்ஞேய்யா த⁴ம்மா? ரூபம், பி⁴க்க²வே, பரிஞ்ஞேய்யோ த⁴ம்மோ. வேத³னா…பே… ஸஞ்ஞா… ஸங்கா²ரா… விஞ்ஞாணம் பரிஞ்ஞேய்யோ த⁴ம்மோ. இமே வுச்சந்தி, பி⁴க்க²வே, பரிஞ்ஞேய்யா த⁴ம்மா. கதமா ச, பி⁴க்க²வே, பரிஞ்ஞா? ராக³க்க²யோ, தோ³ஸக்க²யோ, மோஹக்க²யோ – அயம் வுச்சதி, பி⁴க்க²வே, பரிஞ்ஞா. கதமோ ச, பி⁴க்க²வே, பரிஞ்ஞாதாவீ புக்³க³லோ? அரஹாதிஸ்ஸ வசனீயம். ய்வாயம் ஆயஸ்மா ஏவம்னாமோ ஏவம்கோ³த்தோ – அயம் வுச்சதி, பி⁴க்க²வே, பரிஞ்ஞாதாவீ புக்³க³லோ’’தி. சதுத்த²ம்.