3. ததியனிப்³பா³னபடிஸம்யுத்தஸுத்தவண்ணனா

73. ததியே அத² கோ² ப⁴க³வா ஏதமத்த²ம் விதி³த்வாதி ததா³ கிர ப⁴க³வதா அனேகபரியாயேன ஸம்ஸாரஸ்ஸ ஆதீ³னவம் பகாஸேத்வா ஸந்த³ஸ்ஸனாதி³வஸேன நிப்³பா³னபடிஸம்யுத்தாய த⁴ம்மதே³ஸனாய கதாய தேஸம் பி⁴க்கூ²னம் ஏதத³ஹோஸி – ‘‘அயம் ஸம்ஸாரோ ப⁴க³வதா அவிஜ்ஜாதீ³ஹி காரணேஹி ஸஹேதுகோ பகாஸிதோ, நிப்³பா³னஸ்ஸ பன தது³பஸமஸ்ஸ ந கிஞ்சி காரணம் வுத்தம், தயித³ம் அஹேதுகம், கத²ம் ஸச்சிகட்ட²பரமத்தே²ன உபலப்³ப⁴தீ’’தி. அத² ப⁴க³வா தேஸம் பி⁴க்கூ²னம் ஏதம் யதா²வுத்தம் பரிவிதக்கஸங்கா²தம் அத்த²ம் விதி³த்வா. இமம் உதா³னந்தி தேஸம் பி⁴க்கூ²னம் விமதிவித⁴மனத்த²ஞ்சேவ இத⁴ ஸமணப்³ராஹ்மணானம் ‘‘நிப்³பா³னம் நிப்³பா³னந்தி வாசாவத்து²மத்தமேவ, நத்தி² ஹி பரமத்த²தோ நிப்³பா³னம் நாம அனுபலப்³ப⁴மானஸபா⁴வத்தா’’தி லோகாயதிகாத³யோ விய விப்படிபன்னானம் ப³ஹித்³தா⁴ ச புது²தி³ட்டி²க³திகானம் மிச்சா²வாத³ப⁴ஞ்ஜனத்த²ஞ்ச இமம் அமதமஹானிப்³பா³னஸ்ஸ பரமத்த²தோ அத்தி²பா⁴வதீ³பனம் உதா³னம் உதா³னேஸி.

தத்த² அஜாதம் அபூ⁴தம் அகதம் அஸங்க²தந்தி ஸப்³பா³னிபி பதா³னி அஞ்ஞமஞ்ஞவேவசனானி. அத² வா வேத³னாத³யோ விய ஹேதுபச்சயஸமவாயஸங்கா²தாய காரணஸாமக்³கி³யா ந ஜாதம் ந நிப்³ப³த்தந்தி அஜாதம், காரணேன வினா, ஸயமேவ வா ந பூ⁴தம் ந பாதுபூ⁴தம் ந உப்பன்னந்தி அபூ⁴தம், ஏவம் அஜாதத்தா அபூ⁴தத்தா ச யேன கேனசி காரணேன ந கதந்தி அகதம், ஜாதபூ⁴தகதஸபா⁴வோ ச நாமரூபானம் ஸங்க²தத⁴ம்மானம் ஹோதி, ந அஸங்க²தஸபா⁴வஸ்ஸ நிப்³பா³னஸ்ஸாதி த³ஸ்ஸனத்த²ம் அஸங்க²தந்தி வுத்தம். படிலோமதோ வா ஸமேச்ச ஸம்பூ⁴ய பச்சயேஹி கதந்தி ஸங்க²தம், ததா² ந ஸங்க²தம் ஸங்க²தலக்க²ணரஹிதந்தி அஸங்க²தந்தி. ஏவம் அனேகேஹி காரணேஹி நிப்³ப³த்திதபா⁴வே படிஸித்³தே⁴ ‘‘ஸியா நு கோ² ஏகேனேவ காரணேன கத’’ந்தி ஆஸங்காய ‘‘ந யேன கேனசி கத’’ந்தி த³ஸ்ஸனத்த²ம் ‘‘அகத’’ந்தி வுத்தம். ஏவம் அபச்சயம்பி ஸமானம் ‘‘ஸயமேவ நு கோ² இத³ம் பூ⁴தம் பாதுபூ⁴த’’ந்தி ஆஸங்காய தன்னிவத்தனத்த²ம் ‘‘அபூ⁴த’’ந்தி வுத்தம். ‘‘அயஞ்சேதஸ்ஸ அஸங்க²தாகதாபூ⁴தபா⁴வோ ஸப்³பே³ன ஸப்³ப³ம் அஜாதித⁴ம்மத்தா’’தி த³ஸ்ஸேதும் ‘‘அஜாத’’ந்தி வுத்தம். ஏவமேதேஸம் சதுன்னம்பி பதா³னம் ஸாத்த²கபா⁴வம் விதி³த்வா ‘‘தயித³ம் நிப்³பா³னம் அத்தி², பி⁴க்க²வே’’தி பரமத்த²தோ நிப்³பா³னஸ்ஸ அத்தி²பா⁴வோ பகாஸிதோதி வேதி³தப்³போ³. ஏத்த² உதா³னேந்தேன ப⁴க³வதா, ‘‘பி⁴க்க²வே’’தி ஆலபனே காரணம் ஹேட்டா² வுத்தனயேனேவ வேதி³தப்³ப³ம்.

இதி ஸத்தா² ‘‘அத்தி², பி⁴க்க²வே, அஜாதம் அபூ⁴தம் அகதம் அஸங்க²த’’ந்தி வத்வா தத்த² ஹேதும் த³ஸ்ஸேந்தோ ‘‘நோ சேதம், பி⁴க்க²வே’’திஆதி³மாஹ. தஸ்ஸாயம் ஸங்கே²பத்தோ² – பி⁴க்க²வே, யதி³ அஜாதாதி³ஸபா⁴வா அஸங்க²தா தா⁴து ந அப⁴விஸ்ஸ ந ஸியா, இத⁴ லோகே ஜாதாதி³ஸபா⁴வஸ்ஸ ரூபாதி³க்க²ந்த⁴பஞ்சகஸங்கா²தஸ்ஸ ஸங்க²தஸ்ஸ நிஸ்ஸரணம் அனவஸேஸவூபஸமோ ந பஞ்ஞாயேய்ய ந உபலப்³பே⁴ய்ய ந ஸம்ப⁴வேய்ய. நிப்³பா³னஞ்ஹி ஆரம்மணம் கத்வா பவத்தமானா ஸம்மாதி³ட்டி²ஆத³யோ அரியமக்³க³த⁴ம்மா அனவஸேஸகிலேஸே ஸமுச்சி²ந்த³ந்தி. தேனேத்த² ஸப்³ப³ஸ்ஸபி வட்டது³க்க²ஸ்ஸ அப்பவத்தி அபக³மோ நிஸ்ஸரணம் பஞ்ஞாயதி.

ஏவம் ப்³யதிரேகவஸேன நிப்³பா³னஸ்ஸ அத்தி²பா⁴வம் த³ஸ்ஸேத்வா இதா³னி அன்வயவஸேனபி தம் த³ஸ்ஸேதும், ‘‘யஸ்மா ச கோ²’’திஆதி³ வுத்தம். தம் வுத்தத்த²மேவ. ஏத்த² ச யஸ்மா ‘‘அபச்சயா த⁴ம்மா, அஸங்க²தா த⁴ம்மா (த⁴. ஸ. து³கமாதிகா 7, 8), அத்தி², பி⁴க்க²வே, ததா³யதனம், யத்த² நேவ பத²வீ (உதா³. 71), இத³ம்பி கோ² டா²னம் து³த்³த³ஸம், யதி³த³ம் ஸப்³ப³ஸங்கா²ரஸமதோ² ஸப்³பூ³பதி⁴படினிஸ்ஸக்³கோ³ (மஹாவ. 8; ம. நி. 1.281; 2.337), அஸங்க²தஞ்ச வோ, பி⁴க்க²வே, த⁴ம்மம் தே³ஸேஸ்ஸாமி அஸங்க²தகா³மினிஞ்ச படிபத³’’ந்திஆதீ³ஹி (ஸம். நி. 4.366-367) அனேகேஹி ஸுத்தபதே³ஹி, ‘‘அத்தி², பி⁴க்க²வே, அஜாத’’ந்தி இமினாபி ச ஸுத்தேன நிப்³பா³னதா⁴துயா பரமத்த²தோ ஸம்ப⁴வோ ஸப்³ப³லோகம் அனுகம்பமானேன ஸம்மாஸம்பு³த்³தே⁴ன தே³ஸிதோ, தஸ்மா யதி³பி தத்த² அபச்சக்க²காரீனம்பி விஞ்ஞூனம் கங்கா² வா விமதி வா நத்தி²யேவ. யே பன பரனேய்யபு³த்³தி⁴னோ புக்³க³லா, தேஸம் விமதிவினோத³னத்த²ம் அயமேத்த² அதி⁴ப்பாயனித்³தா⁴ரணமுகே²ன யுத்திவிசாரணா – யதா² பரிஞ்ஞேய்யதாய ஸஉத்தரானம் காமானம் ரூபாதீ³னஞ்ச படிபக்க²பூ⁴தம் தப்³பி³து⁴ரஸபா⁴வம் நிஸ்ஸரணம் பஞ்ஞாயதி, ஏவம் தம்ஸபா⁴வானம் ஸப்³பே³ஸம்பி ஸங்க²தத⁴ம்மானம் படிபக்க²பூ⁴தேன தப்³பி³து⁴ரஸபா⁴வேன நிஸ்ஸரணேன ப⁴விதப்³ப³ம். யஞ்சேதம் நிஸ்ஸரணம், ஸா அஸங்க²தா தா⁴து. கிஞ்ச பி⁴ய்யோ ஸங்க²தத⁴ம்மாரம்மணம் விபஸ்ஸனாஞாணம் அபி அனுலோமஞாணம் கிலேஸே ஸமுச்சே²த³வஸேன பஜஹிதும் ந ஸக்கோதி. ததா² ஸம்முதிஸச்சாரம்மணம் பட²மஜ்ஜா²னாதீ³ஸு ஞாணம் விக்க²ம்ப⁴னவஸேனேவ கிலேஸே பஜஹதி, ந ஸமுச்சே²த³வஸேன. இதி ஸங்க²தத⁴ம்மாரம்மணஸ்ஸ ஸம்முதிஸச்சாரம்மணஸ்ஸ ச ஞாணஸ்ஸ கிலேஸானம் ஸமுச்சே²த³ப்பஹானே அஸமத்த²பா⁴வதோ தேஸம் ஸமுச்சே²த³ப்பஹானகரஸ்ஸ அரியமக்³க³ஞாணஸ்ஸ தது³ப⁴யவிபரீதஸபா⁴வேன ஆரம்மணேன ப⁴விதப்³ப³ம், ஸா அஸங்க²தா தா⁴து. ததா² ‘‘அத்தி², பி⁴க்க²வே, அஜாதம் அபூ⁴தம் அகதம் அஸங்க²த’’ந்தி இத³ம் நிப்³பா³னபத³ஸ்ஸ பரமத்த²தோ அத்தி²பா⁴வஜோதகம் வசனம் அவிபரீதத்த²ம் ப⁴க³வதா பா⁴ஸிதத்தா. யஞ்ஹி ப⁴க³வதா பா⁴ஸிதம், தம் அவிபரீதத்த²ம் பரமத்த²ம் யதா² தம் ‘‘ஸப்³பே³ ஸங்கா²ரா அனிச்சா, ஸப்³பே³ ஸங்கா²ரா து³க்கா², ஸப்³பே³ த⁴ம்மா அனத்தா’’தி (அ. நி. 3.137; மஹானி. 27), ததா² நிப்³பா³னஸத்³தோ³ கத்த²சி விஸயே யதா²பூ⁴தபரமத்த²விஸயோ உபசாரமத்தவுத்திஸப்³பா⁴வதோ ஸேய்யதா²பி ஸீஹஸத்³தோ³. அத² வா அத்தே²வ பரமத்த²தோ அஸங்க²தா தா⁴து, இதரதப்³பி³பரீதவினிமுத்தஸபா⁴வத்தா ஸேய்யதா²பி பத²வீதா⁴து வேத³னாதி. ஏவமாதீ³ஹி நயேஹி யுத்திதோபி அஸங்க²தாய தா⁴துயா பரமத்த²தோ அத்தி²பா⁴வோ வேதி³தப்³போ³.

ததியஸுத்தவண்ணனா நிட்டி²தா.