8. தித்தி²யவத்து²

ந மோனேனாதி இமம் த⁴ம்மதே³ஸனம் ஸத்தா² ஜேதவனே விஹரந்தோ தித்தி²யே ஆரப்³ப⁴ கதே²ஸி.

தே கிர பு⁴த்தட்டா²னேஸு மனுஸ்ஸானம் ‘‘கே²மம் ஹோது, ஸுக²ம் ஹோது, ஆயு வட்³ட⁴து, அஸுகட்டா²னே நாம கலலம் அத்தி², அஸுகட்டா²னே நாம கண்டகோ அத்தி², ஏவரூபம் டா²னம் க³ந்தும் ந வட்டதீ’’திஆதி³னா நயேன மங்க³லம் வத்வா பக்கமந்தி. பி⁴க்கூ² பன பட²மபோ³தி⁴யம் அனுமோத³னாதீ³னம் அனனுஞ்ஞாதகாலே ப⁴த்தக்³கே³ மனுஸ்ஸானம் அனுமோத³னம் அகத்வா பக்கமந்தி. மனுஸ்ஸா ‘‘தித்தி²யானம் ஸந்திகா மங்க³லம் ஸுணாம, ப⁴த்³த³ந்தா பன துண்ஹீபூ⁴தா பக்கமந்தீ’’தி உஜ்ஜா²யிம்ஸு. பி⁴க்கூ² தமத்த²ம் ஸத்து² ஆரோசேஸும். ஸத்தா², ‘‘பி⁴க்க²வே, இதோ பட்டா²ய ப⁴த்தக்³கா³தீ³ஸு யதா²ஸுக²ம் அனுமோத³னம் கரோத², உபனிஸின்னகத²ம் கரோத², த⁴ம்மம் கதே²தா²’’தி அனுஜானி. தே ததா² கரிம்ஸு. மனுஸ்ஸா அனுமோத³னாதீ³னி ஸுணந்தா உஸ்ஸாஹப்பத்தா பி⁴க்கூ² நிமந்தேத்வா ஸக்காரம் கரோந்தா விசரந்தி. தித்தி²யா பன ‘‘மயம் முனினோ மோனம் கரோம, ஸமணஸ்ஸ கோ³தமஸ்ஸ ஸாவகா ப⁴த்தக்³கா³தீ³ஸு மஹாகத²ம் கதே²ந்தா விசரந்தீ’’தி உஜ்ஜா²யிம்ஸு.

ஸத்தா² தமத்த²ம் ஸுத்வா ‘‘நாஹம், பி⁴க்க²வே, துண்ஹீபா⁴வமத்தேன ‘முனீ’தி வதா³மி. ஏகச்சே ஹி அஜானந்தா ந கதே²ந்தி, ஏகச்சே அவிஸாரத³தாய, ஏகச்சே ‘மா நோ இமம் அதிஸயத்த²ம் அஞ்ஞே ஜானிம்ஸூ’தி மச்சே²ரேன. தஸ்மா மோனமத்தேன முனி ந ஹோதி, பாபவூபஸமேன பன முனி நாம ஹோதீ’’தி வத்வா இமா கா³தா² அபா⁴ஸி –

268. ‘‘ந மோனேன முனீ ஹோதி, மூள்ஹரூபோ அவித்³த³ஸு;

யோ ச துலம்வ பக்³க³ய்ஹ, வரமாதா³ய பண்டி³தோ.

269. ‘‘பாபானி பரிவஜ்ஜேதி, ஸ முனீ தேன ஸோ முனி;

யோ முனாதி உபோ⁴ லோகே, முனி தேன பவுச்சதீ’’தி.

தத்த² ந மோனேனாதி காமஞ்ஹி மோனேய்யபடிபதா³ஸங்கா²தேன மக்³க³ஞாணமோனேன முனி நாம ஹோதி, இத⁴ பன துண்ஹீபா⁴வம் ஸந்தா⁴ய ‘‘மோனேனா’’தி வுத்தம். மூள்ஹரூபோதி துச்ச²ரூபோ. அவித்³த³ஸூதி அவிஞ்ஞூ. ஏவரூபோ ஹி துண்ஹீபூ⁴தோபி முனி நாம ந ஹோதி. அத² வா மோனேன முனி நாம ந ஹோதி, துச்ச²ஸபா⁴வோ பன அவிஞ்ஞூ ச ஹோதீதி அத்தோ². யோ ச துலம்வ பக³ய்ஹாதி யதா² ஹி துலம் க³ஹேத்வா டி²தோ அதிரேகம் சே ஹோதி, ஹரதி. ஊனம் சே ஹோதி, பக்கி²பதி. ஏவமேவ யோ அதிரேகம் ஹரந்தோ விய பாபம் ஹரதி பரிவஜ்ஜேதி, ஊனகே பக்கி²பந்தோ விய குஸலம் பரிபூரேதி. ஏவஞ்ச பன கரோந்தோ ஸீலஸமாதி⁴பஞ்ஞாவிமுத்திவிமுத்திஞாணத³ஸ்ஸனஸங்கா²தம் வரம் உத்தமமேவ ஆதா³ய பாபானி அகுஸலகம்மானி பரிவஜ்ஜேதி. ஸ முனீதி ஸோ முனி நாமாதி அத்தோ². தேன ஸோ முனீதி கஸ்மா பன ஸோ முனீதி சே? யம் ஹேட்டா² வுத்தகாரணம், தேன ஸோ முனீதி அத்தோ². ஸோ முனாதி உபோ⁴ லோகேதி யோ புக்³க³லோ இமஸ்மிம் க²ந்தா⁴தி³லோகே துலம் ஆரோபேத்வா மினந்தோ விய ‘‘இமே அஜ்ஜ²த்திகா க²ந்தா⁴, இமே பா³ஹிரா’’திஆதி³னா நயேன இமே உபோ⁴ அத்தே² முனாதி. முனி தேன பவுச்சதீதி தேன காரணேன முனீதி வுச்சதியேவாதி அத்தோ².

தே³ஸனாவஸானே ப³ஹூ ஸோதாபத்திப²லாதீ³னி பாபுணிம்ஸூதி.

தித்தி²யவத்து² அட்ட²மம்.