9. அபரினிப்ப²ன்னகதா²வண்ணனா

917-918. இதா³னி அபரினிப்ப²ன்னகதா² நாம ஹோதி. தத்த² –

‘‘து³க்க²மேவ ஹி ஸம்போ⁴தி, து³க்க²ம் திட்ட²தி வேதி ச;

நாஞ்ஞத்ர து³க்கா² ஸம்போ⁴தி, நாஞ்ஞம் து³க்கா² நிருஜ்ஜ²தீ’’தி. (ஸம். நி. 1.171) –

வசனம் நிஸ்ஸாய து³க்க²ஞ்ஞேவ பரினிப்ப²ன்னம், ஸேஸா க²ந்தா⁴யதனதா⁴துஇந்த்³ரியத⁴ம்மா அபரினிப்ப²ன்னாதி யேஸம் லத்³தி⁴, ஸேய்யதா²பி ஏகச்சானம் உத்தரபத²கானஞ்சேவ ஹேதுவாதா³னஞ்ச; தே ஸந்தா⁴ய ரூபம் அபரினிப்ப²ன்னந்தி புச்சா² ஸகவாதி³ஸ்ஸ, படிஞ்ஞா இதரஸ்ஸ. அத² நம் ‘‘ஸசே ரூபம் அபரினிப்ப²ன்னம், ந அனிச்சாதி³ஸபா⁴வம் ஸியா’’தி சோதே³தும் ரூபம் ந அனிச்சந்திஆதி³மாஹ. இதரோ ததா²ரூபம் ரூபம் அபஸ்ஸந்தோ படிக்கி²பதி. ஸகவாதீ³ நனு ரூபம் அனிச்சந்திஆதி³ வசனேன தஸ்ஸ ஏகம் லத்³தி⁴ம் படிஸேதே⁴த்வா து³தியம் புச்ச²ந்தோ து³க்க²ஞ்ஞேவ பரினிப்ப²ன்னந்திஆதி³மாஹ. அத²ஸ்ஸ தம்பி லத்³தி⁴ம் படிஸேதே⁴தும் ந யத³னிச்சந்திஆதி³மாஹ. தத்ராயம் அதி⁴ப்பாயோ – ந கேவலஞ்ஹி பட²மஸச்சமேவ து³க்க²ம். யம் பன கிஞ்சி அனிச்சம், தம் து³க்க²மேவ. ரூபஞ்ச அனிச்சம், தஸ்மா தம்பி பரினிப்ப²ன்னம். இதி யம் த்வம் வதே³ஸி ‘‘ரூபம் அபரினிப்ப²ன்னம், து³க்க²ஞ்ஞேவ பரினிப்ப²ன்ன’’ந்தி, தம் நோ வத ரே வத்தப்³பே³ ‘‘து³க்க²ஞ்ஞேவ பரினிப்ப²ன்ன’’ந்தி. வேத³னாதி³மூலிகாதீ³ஸுபி யோஜனாஸு ஏஸேவ நயோ. த⁴ம்மாயதனத⁴ம்மதா⁴தூஸு பன ட²பேத்வா நிப்³பா³னம் ஸேஸத⁴ம்மானம் வஸேன அனிச்சதா வேதி³தப்³பா³. இந்த்³ரியானி அனிச்சானேவாதி.

அபரினிப்ப²ன்னகதா²வண்ணனா.

தேவீஸதிமோ வக்³கோ³.

நிக³மனகதா²

ஏத்தாவதா ச –

பண்ணாஸகேஹி சதூஹி, தீஹி வக்³கே³ஹி சேவ ச;

ஸங்க³ஹேத்வா கதா² ஸப்³பா³, ஊனதிஸதபே⁴த³னா.

கதா²வத்து²ப்பகரணம், கதா²மக்³கே³ஸு கோவிதோ³;

யம் ஜினோ தே³ஸயி தஸ்ஸ, நிட்டி²தா அத்த²வண்ணனா.

இமம் தேரஸமத்தேஹி, பா⁴ணவாரேஹி தந்தியா;

சிரட்டி²தத்த²ம் த⁴ம்மஸ்ஸ, ஸங்க²ரோந்தேன யம் மயா.

யம் பத்தம் குஸலம் தேன, லோகோயம் ஸனராமரோ;

த⁴ம்மராஜஸ்ஸ ஸத்³த⁴ம்ம-ரஸமேவாதி⁴க³ச்ச²தூதி.

கதா²வத்து²-அட்ட²கதா² நிட்டி²தா.

நமோ தஸ்ஸ ப⁴க³வதோ அரஹதோ ஸம்மாஸம்பு³த்³த⁴ஸ்ஸ

அபி⁴த⁴ம்மபிடகே