8. உபகஸுத்தவண்ணனா

188. அட்ட²மே உபகோதி தஸ்ஸ நாமம். மண்டி³காபுத்தோதி மண்டி³காய புத்தோ. உபஸங்கமீதி ஸோ கிர தே³வத³த்தஸ்ஸ உபட்டா²கோ, ‘‘கிம் நு கோ² ஸத்தா² மயி அத்தனோ ஸந்திகம் உபக³தே வண்ணம் கதே²ஸ்ஸதி, உதா³ஹு அவண்ண’’ந்தி பரிக்³க³ண்ஹனத்த²ம் உபஸங்கமி. ‘‘நேரயிகோ தே³வத³த்தோ கப்பட்டோ² அதேகிச்சோ²’’தி (சூளவ. 348) வசனம் ஸுத்வா ஸத்தா²ரம் க⁴ட்டேதுகாமோ உபஸங்கமீதிபி வத³ந்தி. பரூபாரம்ப⁴ம் வத்தேதீதி பரக³ரஹம் கதே²தி. ஸப்³போ³ ஸோ ந உபபாதே³தீதி ஸப்³போ³பி ஸோ குஸலத⁴ம்மம் ந உப்பாதே³தி, அத்தனோ வா வசனம் உபபாதே³தும் அனுச்ச²விகம் காதும் ந ஸக்கோதி. அனுபபாதே³ந்தோ கா³ரய்ஹோ ஹோதீதி குஸலம் த⁴ம்மம் உப்பாதே³தும் அஸக்கோந்தோ அத்தனோ ச வசனம் உபபன்னம் அனுச்ச²விகம் காதும் அஸக்கோந்தோ கா³ரய்ஹோ ஹோதி. உபவஜ்ஜோதி உபவதி³தப்³போ³ ச ஹோதி, வஜ்ஜேன வா உபேதோ ஹோதி, ஸதோ³ஸோ ஹோதீதி அத்தோ².

அத² ப⁴க³வா தஸ்ஸ வாத³ம் க³ஹேத்வா தஸ்ஸேவ கீ³வாய படிமுஞ்சந்தோ பரூபாரம்ப⁴ந்திஆதி³மாஹ. உம்முஜ்ஜமானகம்யேவாதி உத³கதோ ஸீஸம் உக்கி²பந்தம்யேவ. தத்த² அபரிமாணா பதா³திஆதீ³ஸு தஸ்மிம் அகுஸலந்தி பஞ்ஞாபனே பதா³னிபி அக்க²ரானிபி த⁴ம்மதே³ஸனாபி அபரிமாணாயேவ. இதிபித³ம் அகுஸலந்தி இத³ம்பி அகுஸலம் இத³ம்பி அகுஸலம் இமினாபி காரணேன இமினாபி காரணேன அகுஸலந்தி ஏவம் அகுஸலபஞ்ஞத்தியம் ஆக³தானிபி அபரிமாணானி. அதா²பி அஞ்ஞேனாகாரேன ததா²க³தோ தம் த⁴ம்மம் தே³ஸேய்ய, ஏவம்பிஸ்ஸ தே³ஸனா அபரிமாணா ப⁴வேய்ய. யதா²ஹ – ‘‘அபரியாதி³ன்னாவஸ்ஸ ததா²க³தஸ்ஸ த⁴ம்மதே³ஸனா, அபரியாதி³ன்னம் த⁴ம்மபத³ப்³யஞ்ஜன’’ந்தி (ம. நி. 1.161). இமினா உபாயேன ஸப்³ப³வாரேஸு அத்தோ² வேதி³தப்³போ³. யாவ த⁴ம்ஸீ வதாயந்தி யாவ கு³ணத⁴ம்ஸீ வத அயம். லோணகாரதா³ரகோதி லோணகாரகா³மதா³ரகோ. யத்ர ஹி நாமாதி யோ ஹி நாம. ஆஸாதே³தப்³ப³ம் மஞ்ஞிஸ்ஸதீதி க⁴ட்டேதப்³ப³ம் மஞ்ஞிஸ்ஸதி. அபேஹீதி அபக³ச்ச², மா மே புரதோ அட்டா²ஸி. ஏவஞ்ச பன வத்வா கீ³வாய க³ண்ஹாபேத்வா நிக்கட்³டா⁴பேஸியேவாதி.