162. ல்து

பச்சயஇச்சாதி³னா ‘‘பச்சயக்³க³ஹணே யஸ்மா ஸோ விஹிதோ ததா³தி³னோ தத³ந்தஸ்ஸ ச க³ஹண’’ந்தி ஞாயம் த³ஸ்ஸேதி, தத்த² யதோ விஹிதோ தம் வினா ந ப⁴வதி பச்சயோத்யனேன ஞாயேன பத்தோயேவாத்தோ² ஆக்²யாயதே ‘பச்சயக்³க³ஹணே யஸ்மா ஸோ விஹிதோ, ததா³தி³னோ க³ஹண’ந்தி, ‘‘விதி⁴ப்³பி³ஸேஸனந்தஸ்ஸே’’தி தத³ந்தக்³க³ஹணம்த்யாக்²யாயதே ‘தத³ந்தஸ்ஸ ச க³ஹண’ந்தி, ஸோ பகதிவிஸேஸோ ஆதி³ யஸ்ஸ ஸமுதா³யஸ்ஸ ஸோ ததா³தி³, ஸோ பச்சயோ-ந்தே யஸ்ஸ ஸமுதா³யஸ்ஸ ஸோ தத³ந்தோ, தாதி³ஸஸ்ஸ ததா³தி³தத³ந்தஸமுதா³யவிஸேஸஸ்ஸ க³ஹணம், ந து தத³ந்தமத்தஸ்ஸேத்யத்தோ², இஹ து தத³ந்தக்³க³ஹணமேவானுரூபந்தி’ த³ஸ்ஸேதுமாஹ-‘‘கத்தரி ல்துணகா’’தி இமினா த்யாதி³, ததா³தி³தத³ந்த ஸமுதா³யஸ்ஸ து க³ஹணே ப²லம் ‘ப்³யஜிகி³ஸீ’திஆதீ³ஸு த³ட்ட²ப்³ப³ம், தஞ்ச ‘‘தும்ஸ்மா லோபோசிச்சா²யம் தே’’தி (5-4) ஸுத்தே ஸயமேவ வக்க²தி.