9. உதா³யீஸுத்தம்

159. ஏவம் மே ஸுதம் – ஏகம் ஸமயம் ப⁴க³வா கோஸம்பி³யம் விஹரதி கோ⁴ஸிதாராமே. தேன கோ² பன ஸமயேன ஆயஸ்மா உதா³யீ மஹதியா கி³ஹிபரிஸாய பரிவுதோ த⁴ம்மம் தே³ஸேந்தோ நிஸின்னோ ஹோதி. அத்³த³ஸா கோ² ஆயஸ்மா ஆனந்தோ³ ஆயஸ்மந்தம் உதா³யிம் மஹதியா கி³ஹிபரிஸாய பரிவுதம் த⁴ம்மம் தே³ஸேந்தம் நிஸின்னம். தி³ஸ்வா யேன ப⁴க³வா தேனுபஸங்கமி; உபஸங்கமித்வா ப⁴க³வந்தம் அபி⁴வாதே³த்வா ஏகமந்தம் நிஸீதி³. ஏகமந்தம் நிஸின்னோ கோ² ஆயஸ்மா ஆனந்தோ³ ப⁴க³வந்தம் ஏதத³வோச – ‘‘ஆயஸ்மா, ப⁴ந்தே, உதா³யீ மஹதியா கி³ஹிபரிஸாய பரிவுதோ த⁴ம்மம் தே³ஸேதீ’’தி [தே³ஸேந்தோ நிஸின்னோ’’தி (ஸ்யா.)].

‘‘ந கோ², ஆனந்த³, ஸுகரம் பரேஸம் த⁴ம்மம் தே³ஸேதும். பரேஸம், ஆனந்த³, த⁴ம்மம் தே³ஸேந்தேன பஞ்ச த⁴ம்மே அஜ்ஜ²த்தம் உபட்டா²பேத்வா பரேஸம் த⁴ம்மோ தே³ஸேதப்³போ³. கதமே பஞ்ச? ‘அனுபுப்³பி³ம் கத²ம் [ஆனுபுப்³பி³கத²ம் (ஸீ.), அனுபுப்³பி³கத²ம் (ஸ்யா. பீ. க.)] கதே²ஸ்ஸாமீ’தி பரேஸம் த⁴ம்மோ தே³ஸேதப்³போ³; ‘பரியாயத³ஸ்ஸாவீ கத²ம் கதே²ஸ்ஸாமீ’தி பரேஸம் த⁴ம்மோ தே³ஸேதப்³போ³; ‘அனுத்³த³யதம் படிச்ச கத²ம் கதே²ஸ்ஸாமீ’தி பரேஸம் த⁴ம்மோ தே³ஸேதப்³போ³; ‘ந ஆமிஸந்தரோ கத²ம் கதே²ஸ்ஸாமீ’தி பரேஸம் த⁴ம்மோ தே³ஸேதப்³போ³; ‘அத்தானஞ்ச பரஞ்ச அனுபஹச்ச கத²ம் கதே²ஸ்ஸாமீ’தி பரேஸம் த⁴ம்மோ தே³ஸேதப்³போ³. ந கோ², ஆனந்த³, ஸுகரம் பரேஸம் த⁴ம்மம் தே³ஸேதும். பரேஸம், ஆனந்த³, த⁴ம்மம் தே³ஸேந்தேன இமே பஞ்ச த⁴ம்மே அஜ்ஜ²த்தம் உபட்டா²பேத்வா பரேஸம் த⁴ம்மோ தே³ஸேதப்³போ³’’தி. நவமம்.