1. கேஸிஸுத்தம்

111. அத² கோ² கேஸி அஸ்ஸத³ம்மஸாரதி² யேன ப⁴க³வா தேனுபஸங்கமி; உபஸங்கமித்வா ப⁴க³வந்தம் அபி⁴வாதே³த்வா ஏகமந்தம் நிஸீதி³. ஏகமந்தம் நிஸின்னம் கோ² கேஸிம் அஸ்ஸத³ம்மஸாரதி²ம் ப⁴க³வா ஏதத³வோச – ‘‘த்வம் கோ²ஸி, கேஸி, பஞ்ஞாதோ அஸ்ஸத³ம்மஸாரதீ²தி [ஸஞ்ஞாதோ அஸ்ஸத³ம்மஸாரதி² (ஸீ. ஸ்யா. கம். பீ.)]. கத²ம் பன த்வம், கேஸி, அஸ்ஸத³ம்மம் வினேஸீ’’தி? ‘‘அஹம் கோ², ப⁴ந்தே, அஸ்ஸத³ம்மம் ஸண்ஹேனபி வினேமி, ப²ருஸேனபி வினேமி, ஸண்ஹப²ருஸேனபி வினேமீ’’தி. ‘‘ஸசே தே, கேஸி, அஸ்ஸத³ம்மோ ஸண்ஹேன வினயம் ந உபேதி, ப²ருஸேன வினயம் ந உபேதி, ஸண்ஹப²ருஸேன வினயம் ந உபேதி, கிந்தி நம் கரோஸீ’’தி? ‘‘ஸசே மே, ப⁴ந்தே, அஸ்ஸத³ம்மோ ஸண்ஹேன வினயம் ந உபேதி, ப²ருஸேன வினயம் ந உபேதி, ஸண்ஹப²ருஸேன வினயம் ந உபேதி; ஹனாமி நம், ப⁴ந்தே. தம் கிஸ்ஸ ஹேது? மா மே ஆசரியகுலஸ்ஸ அவண்ணோ அஹோஸீ’’தி.

‘‘ப⁴க³வா பன, ப⁴ந்தே, அனுத்தரோ புரிஸத³ம்மஸாரதி². கத²ம் பன, ப⁴ந்தே, ப⁴க³வா புரிஸத³ம்மம் வினேதீ’’தி? ‘‘அஹம் கோ², கேஸி, புரிஸத³ம்மம் ஸண்ஹேனபி வினேமி, ப²ருஸேனபி வினேமி, ஸண்ஹப²ருஸேனபி வினேமி. தத்ரித³ம், கேஸி, ஸண்ஹஸ்மிம் – இதி காயஸுசரிதம் இதி காயஸுசரிதஸ்ஸ விபாகோ, இதி வசீஸுசரிதம் இதி வசீஸுசரிதஸ்ஸ விபாகோ, இதி மனோஸுசரிதம் இதி மனோஸுசரிதஸ்ஸ விபாகோ, இதி தே³வா, இதி மனுஸ்ஸாதி. தத்ரித³ம், கேஸி, ப²ருஸஸ்மிம் – இதி காயது³ச்சரிதம் இதி காயது³ச்சரிதஸ்ஸ விபாகோ, இதி வசீது³ச்சரிதம் இதி வசீது³ச்சரிதஸ்ஸ விபாகோ, இதி மனோது³ச்சரிதம் இதி மனோது³ச்சரிதஸ்ஸ விபாகோ, இதி நிரயோ, இதி திரச்சா²னயோனி, இதி பேத்திவிஸயோ’’தி.

‘‘தத்ரித³ம், கேஸி, ஸண்ஹப²ருஸஸ்மிம் – இதி காயஸுசரிதம் இதி காயஸுசரிதஸ்ஸ விபாகோ, இதி காயது³ச்சரிதம் இதி காயது³ச்சரிதஸ்ஸ விபாகோ, இதி வசீஸுசரிதம் இதி வசீஸுசரிதஸ்ஸ விபாகோ, இதி வசீது³ச்சரிதம் இதி வசீது³ச்சரிதஸ்ஸ விபாகோ, இதி மனோஸுசரிதம் இதி மனோஸுசரிதஸ்ஸ விபாகோ, இதி மனோது³ச்சரிதம் இதி மனோது³ச்சரிதஸ்ஸ விபாகோ, இதி தே³வா, இதி மனுஸ்ஸா, இதி நிரயோ, இதி திரச்சா²னயோனி, இதி பேத்திவிஸயோ’’தி.

‘‘ஸசே தே, ப⁴ந்தே, புரிஸத³ம்மோ ஸண்ஹேன வினயம் ந உபேதி, ப²ருஸேன வினயம் ந உபேதி, ஸண்ஹப²ருஸேன வினயம் ந உபேதி, கிந்தி நம் ப⁴க³வா கரோதீ’’தி? ‘‘ஸசே மே, கேஸி, புரிஸத³ம்மோ ஸண்ஹேன வினயம் ந உபேதி, ப²ருஸேன வினயம் ந உபேதி, ஸண்ஹப²ருஸேன வினயம் ந உபேதி, ஹனாமி நம், கேஸீ’’தி. ‘‘ந கோ², ப⁴ந்தே, ப⁴க³வதோ பாணாதிபாதோ கப்பதி. அத² ச பன ப⁴க³வா ஏவமாஹ – ‘ஹனாமி, நம் கேஸீ’’’தி! ‘‘ஸச்சம், கேஸி! ந ததா²க³தஸ்ஸ பாணாதிபாதோ கப்பதி. அபி ச யோ புரிஸத³ம்மோ ஸண்ஹேன வினயம் ந உபேதி, ப²ருஸேன வினயம் ந உபேதி, ஸண்ஹப²ருஸேன வினயம் ந உபேதி, ந தம் ததா²க³தோ வத்தப்³ப³ம் அனுஸாஸிதப்³ப³ம் மஞ்ஞதி, நாபி விஞ்ஞூ ஸப்³ரஹ்மசாரீ வத்தப்³ப³ம் அனுஸாஸிதப்³ப³ம் மஞ்ஞந்தி. வதோ⁴ ஹேஸோ, கேஸி, அரியஸ்ஸ வினயே – யம் ந ததா²க³தோ வத்தப்³ப³ம் அனுஸாஸிதப்³ப³ம் மஞ்ஞதி, நாபி விஞ்ஞூ ஸப்³ரஹ்மசாரீ வத்தப்³ப³ம் அனுஸாஸிதப்³ப³ம் மஞ்ஞந்தீ’’தி.

‘‘ஸோ ஹி நூன, ப⁴ந்தே, ஸுஹதோ ஹோதி – யம் ந ததா²க³தோ வத்தப்³ப³ம் அனுஸாஸிதப்³ப³ம் மஞ்ஞதி, நாபி விஞ்ஞூ ஸப்³ரஹ்மசாரீ வத்தப்³ப³ம் அனுஸாஸிதப்³ப³ம் மஞ்ஞந்தீதி. அபி⁴க்கந்தம், ப⁴ந்தே, அபி⁴க்கந்தம், ப⁴ந்தே…பே… உபாஸகம் மம், ப⁴ந்தே, ப⁴க³வா தா⁴ரேது அஜ்ஜதக்³கே³ பாணுபேதம் ஸரணம் க³த’’ந்தி. பட²மம்.