1. සත්තනගරෙසු පඤ්ඤත්තසික්ඛාපදං

335. එකංසං චීවරං කත්වා, පග්ගණ්හිත්වාන අඤ්ජලිං;

ආසීසමානරූපොව [ආසිංසමානරූපොව (සී. ස්‍යා.)], කිස්ස ත්වං ඉධ මාගතො.

ද්වීසු විනයෙසු යෙ පඤ්ඤත්තා;

උද්දෙසං ආගච්ඡන්ති උපොසථෙසු;

කති තෙ සික්ඛාපදා හොන්ති;

කතිසු නගරෙසු පඤ්ඤත්තා.

භද්දකො තෙ උම්මඞ්ගො, යොනිසො පරිපුච්ඡසි;

තග්ඝ තෙ අහමක්ඛිස්සං, යථාසි කුසලො තථා.

ද්වීසු විනයෙසු යෙ පඤ්ඤත්තා;

උද්දෙසං ආගච්ඡන්ති උපොසථෙසු;

අඩ්ඪුඩ්ඪසතානි තෙ හොන්ති;

සත්තසු නගරෙසු පඤ්ඤත්තා.

කතමෙසු සත්තසු නගරෙසු පඤ්ඤත්තා;

ඉඞ්ඝ මෙ ත්වං බ්‍යාකර නං [ඉඞ්ඝ මෙ තං බ්‍යාකර (ක.)];

තං වචනපථං [තව වචනපථං (ස්‍යා.)] නිසාමයිත්වා;

පටිපජ්ජෙම හිතාය නො සියා.

වෙසාලියං රාජගහෙ, සාවත්ථියඤ්ච ආළවියං;

කොසම්බියඤ්ච සක්කෙසු, භග්ගෙසු චෙව පඤ්ඤත්තා.

කති වෙසාලියං පඤ්ඤත්තා, කති රාජගහෙ කතා;

සාවත්ථියං කති හොන්ති, කති ආළවියං කතා.

කති කොසම්බියං පඤ්ඤත්තා, කති සක්කෙසු වුච්චන්ති;

කති භග්ගෙසු පඤ්ඤත්තා, තං මෙ අක්ඛාහි පුච්ඡිතො.

දස වෙසාලියං පඤ්ඤත්තා, එකවීස රාජගහෙ කතා;

ඡඌන තීණිසතානි, සබ්බෙ සාවත්ථියං කතා.

ඡ ආළවියං පඤ්ඤත්තා, අට්ඨ කොසම්බියං කතා;

අට්ඨ සක්කෙසු වුච්චන්ති, තයො භග්ගෙසු පඤ්ඤත්තා.

යෙ වෙසාලියං පඤ්ඤත්තා, තෙ සුණොහි යථාතථං [යථාකථං (සී. ස්‍යා. එවමුපරිපි)];

මෙථුනවිග්ගහුත්තරි, අතිරෙකඤ්ච කාළකං.

භූතං පරම්පරභත්තං, දන්තපොනෙන [දන්තපොණෙන (ක.)] අචෙලකො;

භික්ඛුනීසු ච අක්කොසො, දසෙතෙ වෙසාලියං කතා.

යෙ රාජගහෙ පඤ්ඤත්තා, තෙ සුණොහි යථාතථං;

අදින්නාදානං රාජගහෙ, ද්වෙ අනුද්ධංසනා ද්වෙපි ච භෙදා.

අන්තරවාසකං රූපියං සුත්තං, උජ්ඣාපනෙන ච පාචිතපිණ්ඩං;

ගණභොජනං විකාලෙ ච, චාරිත්තං නහානං ඌනවීසති.

චීවරං දත්වා වොසාසන්ති, එතෙ රාජගහෙ කතා;

ගිරග්ගචරියා තත්ථෙව, ඡන්දදානෙන එකවීසති.

යෙ සාවත්ථියං පඤ්ඤත්තා, තෙ සුණොහි යථාතථං;

පාරාජිකානි චත්තාරි, සඞ්ඝාදිසෙසා භවන්ති සොළස.

අනියතා ච ද්වෙ හොන්ති, නිස්සග්ගියා චතුවීසති;

ඡපඤ්ඤාසසතඤ්චෙව, ඛුද්දකානි පවුච්චන්ති.

දසයෙව ච ගාරය්හා, ද්වෙසත්තති ච සෙඛියා;

ඡඌන තීණිසතානි, සබ්බෙ සාවත්ථියං කතා.

යෙ ආළවියං පඤ්ඤත්තා, තෙ සුණොහි යථාතථං;

කුටිකොසියසෙය්‍යා ච, ඛණනෙ ගච්ඡ දෙවතෙ;

සප්පාණකඤ්ච සිඤ්චන්ති, ඡ එතෙ ආළවියං කතා.

යෙ කොසම්බියං පඤ්ඤත්තා, තෙ සුණොහි යථාතථං;

මහාවිහාරො දොවචස්සං, අඤ්ඤං ද්වාරං සුරාය ච;

අනාදරියං සහධම්මො, පයොපානෙන අට්ඨමං.

යෙ සක්කෙසු පඤ්ඤත්තා, තෙ සුණොහි යථාතථං;

එළකලොමානි පත්තො ච, ඔවාදො චෙව භෙසජ්ජං.

සූචි ආරඤ්ඤිකො චෙව, අට්ඨෙතෙ [ඡ එතෙ (සබ්බත්ථ)] කාපිලවත්ථවෙ;

උදකසුද්ධියා ඔවාදො, භික්ඛුනීසු පවුච්චන්ති.

යෙ භග්ගෙසු පඤ්ඤත්තා, තෙ සුණොහි යථාතථං;

සමාදහිත්වා විසිබ්බෙන්ති, සාමිසෙන සසිත්ථකං.

පාරාජිකානි චත්තාරි, සඞ්ඝාදිසෙසානි භවන්ති;

සත්ත ච නිස්සග්ගියානි, අට්ඨ ද්වත්තිංස ඛුද්දකා.

ද්වෙ ගාරය්හා තයො සෙක්ඛා, ඡප්පඤ්ඤාස සික්ඛාපදා;

ඡසු නගරෙසු පඤ්ඤත්තා, බුද්ධෙනාදිච්චබන්ධුනා.

ඡඌන තීණිසතානි, සබ්බෙ සාවත්ථියං කතා;

කාරුණිකෙන බුද්ධෙන, ගොතමෙන යසස්සිනා.