2. චතුවිපත්තිං

336. යං තං [යං යං (ක.)] පුච්ඡිම්හ අකිත්තයි නො;

තං තං බ්‍යාකතං අනඤ්ඤථා;

අඤ්ඤං තං පුච්ඡාමි තදිඞ්ඝ බ්‍රූහි;

ගරුක ලහුකඤ්චාපි සාවසෙසං;

අනවසෙසං දුට්ඨුල්ලඤ්ච අදුට්ඨුල්ලං;

යෙ ච යාවතතියකා.

සාධාරණං අසාධාරණං;

විභත්තියො ච [විපත්තියො ච (සී. ස්‍යා.)] යෙහි සමථෙහි සම්මන්ති;

සබ්බානිපෙතානි වියාකරොහි;

හන්ද වාක්‍යං සුණොම තෙ.

එකතිංසා යෙ ගරුකා, අට්ඨෙත්ථ අනවසෙසා;

යෙ ගරුකා තෙ දුට්ඨුල්ලා, යෙ දුට්ඨුල්ලා සා සීලවිපත්ති;

පාරාජිකං සඞ්ඝාදිසෙසො, ‘‘සීලවිපත්තී’’ති වුච්චති.

ථුල්ලච්චයං පාචිත්තියා, පාටිදෙසනීයං දුක්කටං;

දුබ්භාසිතං යො චායං, අක්කොසති හසාධිප්පායො;

අයං සා ආචාරවිපත්තිසම්මතා.

විපරීතදිට්ඨිං ගණ්හන්ති, අසද්ධම්මෙහි පුරක්ඛතා;

අබ්භාචික්ඛන්ති සම්බුද්ධං, දුප්පඤ්ඤා මොහපාරුතා;

අයං සා දිට්ඨිවිපත්තිසම්මතා.

ආජීවහෙතු ආජීවකාරණා පාපිච්ඡො ඉච්ඡාපකතො අසන්තං අභූතං උත්තරිමනුස්සධම්මං උල්ලපති, ආජීවහෙතු ආජීවකාරණා සඤ්චරිත්තං සමාපජ්ජති, ආජීවහෙතු ආජීවකාරණා – ‘‘යො තෙ විහාරෙ වසති, සො භික්ඛු අරහා’’ති භණති, ආජීවහෙතු ආජීවකාරණා භික්ඛු පණීතභොජනානි අත්තනො අත්ථාය විඤ්ඤාපෙත්වා භුඤ්ජති, ආජීවහෙතු ආජීවකාරණා භික්ඛුනී පණීතභොජනානි අත්තනො අත්ථාය විඤ්ඤාපෙත්වා භුඤ්ජති, ආජීවහෙතු ආජීවකාරණා සූපං වා ඔදනං වා අගිලානො අත්තනො අත්ථාය විඤ්ඤාපෙත්වා භුඤ්ජති. අයං සා ආජීවවිපත්ති සම්මතා.

එකාදස යාවතතියකා, තෙ සුණොහි යථාතථං;

උක්ඛිත්තානුවත්තිකා, අට්ඨ යාවතතියකා;

අරිට්ඨො චණ්ඩකාළී ච, ඉමෙ තෙ යාවතතියකා.