3. කාමගුණකථාවණ්ණනා

510. සබ්බෙපීති කුසලාකුසලක්ඛන්ධාදයොපි. තෙසම්පි හි ආලම්බනත්ථිකතාලක්ඛණස්ස කත්තුකම්‍යතාඡන්දස්ස වසෙන සියා කමනට්ඨතාති අධිප්පායො. ධාතුකථායං ‘‘කාමභවො පඤ්චහි ඛන්ධෙහි එකාදසහි ආයතනෙහි සත්තරසහි ධාතූහි සඞ්ගහිතො. කතිහි අසඞ්ගහිතො? න කෙහිචි ඛන්ධෙහි එකෙනායතනෙන එකාය ධාතුයා අසඞ්ගහිතො’’ති ආගතත්තා ආහ ‘‘උපාදින්නක්ඛන්ධානමෙව කාමභවභාවො ධාතුකථායං දස්සිතො’’ති. පඤ්චාති ගණනපරිච්ඡෙදො, තදඤ්ඤගණනනිවත්තනත්ථොති ‘‘පඤ්ච කාමගුණා’’ති වචනං තතො අඤ්ඤෙසං තබ්භාවං නිවත්තෙතීති ආහ ‘‘පඤ්චෙව කාමකොට්ඨාසා කාමොති වුත්තා’’ති. තතො එව කාමධාතූති වචනං න අඤ්ඤස්ස නාමං, තෙසංයෙව නාමන්ති අත්ථො. තයිදං පරවාදිනො මතිමත්තන්ති වුත්තං ‘‘ඉමිනා අධිප්පායෙනා’’ති. එවං වචනමත්තන්ති එවං ‘‘පඤ්චිමෙ කාමගුණා’’ති වචනමත්තං නිස්සාය, න පනත්ථස්ස අවිපරීතං අත්ථන්ති අත්ථො.

කාමගුණකථාවණ්ණනා නිට්ඨිතා.