4. විමුච්චමානකථාවණ්ණනා

366. මග්ගක්ඛණෙ චිත්තං එකදෙසෙන විමුත්තං එකදෙසෙන අවිමුත්තන්ති අයං ‘‘විමුත්තං විමුච්චමාන’’න්ති ලද්ධියා දොසො. තථා හි වුත්තං ‘‘එකදෙසං විමුත්තං, එකදෙසං අවිමුත්ත’’න්ති. අට්ඨකථායඤ්ච ‘‘තඤ්හි තදා සමුච්ඡෙදවිමුත්තියා විමුත්තෙකදෙසෙන විමුච්චමානන්තිස්ස ලද්ධී’’ති දස්සිතොවායමත්ථො. විප්පකතනිද්දෙසෙති විමුච්චනකිරියාය අපරියොසිතතානිද්දෙසෙ. යං සන්ධායාහ ‘‘විමුත්තං විමුච්චමානන්ති විප්පකතභාවෙන වුත්තත්තා’’ති. තෙනාති පරවාදිනා. විමුච්ච…පෙ… වුත්තං විමුච්චමානස්ස විමුත්තභාවාභාවතො, විමුත්තභෙදෙන පන තථා වුත්තන්ති අධිප්පායො. සති ච දොසෙ විප්පකතනිද්දෙසෙති ආනෙත්වා යොජෙතබ්බං. එකදෙසො විසෙසනං හොති නිප්පදෙසවිමුත්තියා අවිච්ඡින්නතො. ඵලචිත්තෙනාති පඨමඵලචිත්තෙන උප්පන්නෙන.

විමුච්චමානකථාවණ්ණනා නිට්ඨිතා.