10. වොහාරකථාවණ්ණනා

347. විසයවිසයීසූති රූපචක්ඛාදිකෙ සන්ධායාහ. තෙ හි රූපක්ඛන්ධපරියාපන්නත්තා එකන්තෙන ලොකියා. විසයස්සෙවාති සද්දස්සෙව. සො හි වොහරිතබ්බතො වොහාරකරණතාය ච ‘‘වොහාරො’’ති පාළියං වුත්තො. නත්ථෙත්ථ කාරණං විසයීනං විසයස්සපි ආසවාදිඅනාරම්මණතාභාවතො. අසිද්ධලොකුත්තරභාවස්ස එකන්තසාසවත්තා තස්ස සද්දායතනස්ස යථා ලොකුත්තරතා තව මතෙනාති අධිප්පායො.

පටිහඤ්ඤෙය්‍යාති ඉදං පරිකප්පවචනං. පරිකප්පවචනඤ්ච අයාථාවන්ති ආහ ‘‘න හි…පෙ… අත්ථී’’ති. න හි ජලං අනලන්ති පරිකප්පිතං දහති පචති වා. කිං ලොකියෙන ඤාණෙන ජානිතබ්බතො ලොකියො රූපායතනාදි විය, උදාහු ලොකුත්තරො පච්චවෙක්ඛියමානමග්ගාදි වියාති එවමෙත්ථ හෙතුස්ස අනෙකන්තභාවො වෙදිතබ්බො. තෙනාහ ‘‘ලොකියෙ ලොකුත්තරෙ ච සම්භවතො’’ති.

වොහාරකථාවණ්ණනා නිට්ඨිතා.