6. ඤාණකථාවණ්ණනා

876-877. ‘‘ද්වාදසවත්ථුකං ඤාණං ලොකුත්තර’’න්ති එත්ථ ද්වාදසවත්ථුකස්ස ඤාණස්ස ලොකුත්තරතා පතිට්ඨාපීයතීති දස්සෙන්තො පඨමවිකප්පං වත්වා පුන ලොකුත්තරඤාණස්ස ද්වාදසවත්ථුකතා පතිට්ඨාපීයතීති දස්සෙතුං ‘‘තං වා…පෙ… අත්ථො’’ති ආහ. පරිඤ්ඤෙය්‍යන්ති එත්ථ ඉති-සද්දො ආදිඅත්ථො, පකාරත්ථො වා. තෙන ‘‘පහාතබ්බ’’න්ති එවමාදිං සඞ්ගණ්හාති. පරිඤ්ඤාතන්ති එත්ථාපි එසෙව නයො. ‘‘පරිඤ්ඤෙය්‍යං පරිඤ්ඤාත’’න්තිආදිනා පරිජානනාදිකිරියාය නිබ්බත්තෙතබ්බතා නිබ්බත්තිතතා ච දස්සිතා, න නිබ්බත්තියමානතාති. යෙන පන සා හොති, තං දස්සෙතුං ‘‘සච්චඤාණං පනා’’තිආදි වුත්තං. තත්ථ සච්චඤාණන්ති දුක්ඛාදිසච්චසභාවාවබොධකං ඤාණං, යං සන්ධාය ‘‘ඉදං දුක්ඛ’’න්තිආදි වුත්තං. මග්ගක්ඛණෙපීති අපි-සද්දෙන තතො පුබ්බාපරභාගෙපීති දට්ඨබ්බං. පරිජානනාදිකිච්චසාධනවසෙන හොති අසම්මොහතො විසයතො චාති අධිප්පායො.

ඤාණකථාවණ්ණනා නිට්ඨිතා.

වීසතිමවග්ගවණ්ණනා නිට්ඨිතා.

චතුත්ථො පණ්ණාසකො සමත්තො.