2. ඤාණකථාවණ්ණනා

863-865. කාමං පුබ්බභාගෙපි අත්ථෙව දුක්ඛපරිඤ්ඤා, අත්ථසාධිකා පන සා මග්ගක්ඛණිකා එවාති උක්කංසගතං දුක්ඛපරිඤ්ඤං සන්ධාය අවධාරෙන්තො ආහ ‘‘දුක්ඛං…පෙ… මග්ගඤාණමෙව දීපෙතී’’ති. තං පන අවධාරණං න ඤාණන්තරනිවත්තනං, අථ ඛො ඤාණන්තරස්ස යථාධිගතකිච්චනිවත්තනං දට්ඨබ්බං. තෙනාහ ‘‘න තස්සෙව ඤාණභාව’’න්තිආදි.

ඤාණකථාවණ්ණනා නිට්ඨිතා.