9. ධම්මට්ඨිතතාකථාවණ්ණනා

627. අවිජ්ජාය යා ඨිතතාති අවිජ්ජාය සඞ්ඛාරානං අනන්තරපච්චයභාවෙ යා නියතතා ධම්මනියාමතාසඞ්ඛාතා, යා ඨිතසභාවතා නිප්ඵන්නා, න ධම්මමත්තතාට්ඨිතතාය නිප්ඵන්නාය වසෙන, අනන්තරපච්චයභාවසඞ්ඛාතා ඨිතතා පච්චයතා හොතීති අත්ථො. අඤ්ඤමඤ්ඤපච්චයභාවරහිතස්සාති ඉදං සහජාතනිස්සයාදිපච්චයානං පටික්ඛෙපපදං දට්ඨබ්බං, න අඤ්ඤමඤ්ඤපච්චයතාමත්තස්ස. සබ්බො තාදිසොති ඉමිනා සමනන්තරඅනන්තරූපනිස්සයනත්ථිවිගතාසෙවනාදිකං සඞ්ගණ්හාති. අඤ්ඤමඤ්ඤපච්චයතඤ්චාති එත්ථාපි වුත්තනයෙන අත්ථො වෙදිතබ්බො. එත්ථ පන පච්චයුප්පන්නස්සපි පච්චයභාවතො සඞ්ඛාරානම්පි වසෙන යොජෙතබ්බං. තෙනාහ ‘‘තස්සා ච ඉතරා’’ති.

ධම්මට්ඨිතතාකථාවණ්ණනා නිට්ඨිතා.