යාගුකථා

යාගුකථායං ‘‘දසයිමෙ, බ්‍රාහ්මණ, ආනිසංසා යාගුයා. කතමෙ දස, යාගුං දෙන්තො ආයුං දෙති, වණ්ණං දෙති, සුඛං දෙති, බලං දෙති, පටිභානං දෙති, යාගුපීතා ඛුදං පටිහනති, පිපාසං විනෙති, වාතං අනුලොමෙති, වත්ථිං සොධෙති, ආමාවසෙසං පාචෙති. ඉමෙ ඛො, බ්‍රාහ්මණ, දසානිසංසා යාගුයාති.

‘යො සඤ්ඤතානං පරදත්තභොජිනං;

කාලෙන සක්කච්ච දදාති යාගුං;

දසස්ස ඨානානි අනුප්පවෙච්ඡති;

ආයුඤ්ච වණ්ණඤ්ච සුඛං බලඤ්ච.

‘පටිභානමස්ස උපජායතෙ තතො;

ඛුද්දං පිපාසඤ්ච බ්‍යපනෙති වාතං;

සොධෙති වත්ථිං පරිණාමෙති භත්තං;

භෙසජ්ජමෙතං සුගතෙන වණ්ණිතං.

‘තස්මා හි යාගුං අලමෙව දාතුං;

නිච්චං මනුස්සෙන සුඛත්ථිකෙන;

දිබ්බානි වා පත්ථයතා සුඛානි;

මානුස්සසොභග්‍යතමිච්ඡතා වා’ති.

අථ ඛො භගවා තං බ්‍රාහ්මණං ඉමාහි ගාථාහි අනුමොදිත්වා උට්ඨායාසනා පක්කාමි. අථ ඛො භගවා එතස්මිං නිදානෙ එතස්මිං පකරණෙ ධම්මිං කථං කත්වා භික්ඛූ ආමන්තෙසි – අනුජානාමි, භික්ඛවෙ, යාගුඤ්ච මධුගොළකඤ්චා’’ති (මහාව. 282) වචනතො යාගුඤ්ච මධුගොළකඤ්ච සම්පටිච්ඡිතුං වට්ටති. අනුමොදනාගාථාය ‘‘පත්ථයතං ඉච්ඡත’’න්ති පදානං ‘‘අලමෙව දාතු’’න්ති ඉමිනා සම්බන්ධො. සචෙ පන ‘‘පත්ථයතා ඉච්ඡතා’’ති පාඨො අත්ථි, සොයෙව ගහෙතබ්බො. ‘‘න, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤත්‍ර නිමන්තිතෙන අඤ්ඤස්ස භොජ්ජයාගු පරිභුඤ්ජිතබ්බා, යො පරිභුඤ්ජෙය්‍ය, යථාධම්මො කාරෙතබ්බො’’ති (මහාව. 283) වචනතො තථා භුඤ්ජන්තස්ස පරම්පරභොජනසික්ඛාපදෙන ආපත්ති හොති. භොජ්ජයාගූති යා පවාරණං ජනෙති. යථාධම්මො කාරෙතබ්බොති පරම්පරභොජනෙන කාරෙතබ්බො.