වනට්ඨපොක්ඛරට්ඨකථා

වනට්ඨපොක්ඛරට්ඨකථායං ‘‘තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මතො සාරිපුත්තස්ස කායඩාහාබාධො හොති. අථ ඛො ආයස්මා මහාමොග්ගල්ලානො යෙනායස්මා සාරිපුත්තො තෙනුපසඞ්කමි, උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මන්තං සාරිපුත්තං එතදවොච ‘පුබ්බෙ තෙ, ආවුසො සාරිපුත්ත, කායඩාහාබාධො කෙන ඵාසු හොතී’ති. භිසෙහි ච මෙ, ආවුසො, මුළාලිකාහි චාති…පෙ… අථ ඛො ආයස්මතො සාරිපුත්තස්ස භිසෙ ච මුළාලිකායො ච පරිභුත්තස්ස කායඩාහාබාධො පටිප්පස්සම්භි…පෙ… පටිග්ගණ්හථ, භික්ඛවෙ, පරිභුඤ්ජථ. අනුජානාමි, භික්ඛවෙ, වනට්ඨං පොක්ඛරට්ඨං භුත්තාවිනා පවාරිතෙන අනතිරිත්තං පරිභුඤ්ජිතු’’න්ති (මහාව. 278) වචනතො වනට්ඨං පොක්ඛරට්ඨං පවාරිතෙන භික්ඛුනා පරිභුඤ්ජිතුං වට්ටති, පවාරිතසික්ඛාපදෙන ආපත්ති න හොති. තත්ථ වනට්ඨං පොක්ඛරට්ඨන්ති වනෙ චෙව පදුමිනිගච්ඡෙ ච ජාතං.