9. නවමසික්ඛාපදවණ්ණනා

969. එකින්ද්‍රියන්ති කායින්ද්‍රියෙනෙව එකින්ද්‍රියං, නිගණ්ඨානං අචෙලකානං මතං. කාපිලා පන ‘‘පඤ්චින්ද්‍රියා’’ති මඤ්ඤන්තා එවං වදන්ති ‘‘සචක්ඛුකත්තා අලාබුමාලුවාදයො යත්ථ ආලම්බනං, තත්ථ ගච්ඡන්ති. සසොතකත්තා කදලියො මෙඝගජ්ජිතං සුත්වා ගබ්භං ගණ්හන්ති. සඝානකත්තා පනසාදයො කුණපගන්ධෙන ඵලන්ති. සජිව්හකත්තා උදකං පිවන්ති යෙන, සබ්බෙපි ‘පාදපා’ති වුච්චන්ති. සකායපසාදත්තා ඉත්ථිසම්ඵස්සෙන අසොකරුක්ඛා පුප්ඵන්තී’’ති. සඞ්ඝාතන්ති විනාසං.

970. ඉධ ච වස්සච්ඡෙදෙන දුක්කටං. පඨමං ආවසිත්වා පච්ඡා චාරිකා චරණපච්චයා පාචිත්තියං ආපජ්ජතීති වෙදිතබ්බං. අථ වස්සං අවසිත්වා චරති, අවස්සුපගමනපච්චයා දුක්කටං ආපජ්ජති. පොරාණගණ්ඨිපදෙ පන ‘‘අන්තොසත්තාහෙ අන්තොවස්සෙ චාරිකං චරන්තියා පාචිත්තියං. සත්තාහකරණීයෙන පන වට්ටති, භික්ඛුනො දුක්කටං හොතී’’ති වුත්තං.

972. කෙනචි උබ්බාළ්හාති වස්සච්ඡෙදකාරණෙනාති නො තක්කොති ආචරියො. කිත්තාවතා චාරිකා හොතීති? ඉදං න සබ්බත්ථ විචාරිතං. අනන්තරසික්ඛාපදෙ ‘‘අන්තමසො ඡප්පඤ්චයොජනානිපී’’ති වුත්තත්තා සො ච මඤ්ඤෙ හෙට්ඨිමපරිච්ඡෙදොති.

නවමසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.