2. අත්ථඞ්ගතසික්ඛාපදවණ්ණනා

153. මුනාතීති ජානාති. අන්තරධායතිපීති එත්ථ තදුත්තමං චෙ අත්ථි, තං පස්සාමි, යං විචිත්තං වා, තදත්ථඤ්ච. තග්ඝ කාරණං. සහ උප්පාදමනන්තරා කිරියා. යමා ච තෙ මනසා කතත්‍ර නෙත්වාති. යථා පාතො සියා පාතො භවං පාතොව උදකතො උග්ගන්ත්වා ඨිතං, තථා විරොචමානං අඞ්ගීරසං බුද්ධං පස්ස, න කෙවලං පදුමං විය, විරොචමානං තපන්තමාදිච්චමිවන්තලික්ඛෙති සම්බන්ධො. අථ වා අඞ්ගීරසං බුද්ධං පදුමංව විරොචමානං සූරියංව තපන්තං පස්ස බුද්ධං. යථා පාතො සියා ඵුල්ලමවීතගන්ධං කොකනුදසඞ්ඛාතං පදුමං පස්සසි, තථා විරොචමානං අඞ්ගීරසං බුද්ධං පස්ස. උභයෙනෙව හි භගවතො කන්ති දීපිතාති කත්වා දීපිතගුණසුභං බුද්ධං සක්කත්වා තං කන්තිං පූජෙය්‍ය. පූජනෙය්‍යතොපි වීතිනාමෙය්‍ය ඉති ලක්ඛයෙ. ‘‘එකතො උපසම්පන්නායා’’ති පාළි.

156. ‘‘එකතො උපසම්පන්නාන’’න්ති අට්ඨකථාපාඨො. ‘‘අභබ්බො ත්ව’’න්තිආදිවචනතො අනුකම්පාවසෙන සද්ධිවිහාරිකාදිං සඞ්ඝිකා විහාරා නික්කඩ්ඪාපෙන්තස්ස අනාපත්ති විය දිස්සති. අභබ්බො හි ථෙරො සඤ්චිච්ච තං කාතුං, ගවෙසිතබ්බාව එත්ථ යුත්තීති කෙචි. ථෙරෙන සික්ඛාපදපඤ්ඤත්තිතො පුබ්බෙ කතන්ති මම තක්කො.

අත්ථඞ්ගතසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.