3. භික්ඛුනුපස්සයසික්ඛාපදවණ්ණනා

162. ‘‘එකරත්තම්පි වසන්තී’’ති (පාචි. 161) වචනතො යත්ථ රත්තියං න වසන්ති, තත්ථ ගන්ත්වා ඔවදිතුං වට්ටතීති එකෙ. යදි එවං සඞ්කෙතට්ඨානං ගන්ත්වා ඔවදිතුං වට්ටතීති සිද්ධං. ‘‘තතො අද්ධයොජනෙයෙව සභික්ඛුකො ආවාසො ඉච්ඡිතබ්බො’’ති න වත්තබ්බං. භික්ඛුනොවාදකො චෙ අද්ධයොජනං ගන්ත්වා ඔවදිතුකාමො හොති, භික්ඛුනිසඞ්ඝො ච අද්ධයොජනං ගන්ත්වා සොතුකාමො, ‘‘වට්ටතී’’ති වත්තබ්බං සියා, තඤ්ච න වුත්තං, තස්මා න වට්ටති. හෙට්ඨිමපරිච්ඡෙදෙන පන ‘‘එකරත්තම්පී’’ති වුත්තං. තතො පට්ඨාය උපස්සයං හොති, න උපස්සයසඞ්ඛෙපෙන කතමත්තෙනාති වුත්තං හොති. යත්ථ වාසූපගතා භික්ඛුනියො, සො උපස්සයසඞ්ඛ්‍යං ගච්ඡති, තත්ථ න ගන්ත්වා ඔවාදො දාතබ්බො. එකාවාසෙ දිවා වට්ටතීති එකෙ, විචාරෙත්වා යුත්තතරං ගහෙතබ්බං.

භික්ඛුනුපස්සයසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.