7. පාදුකවග්ගවණ්ණනා

640. සයං යානගතො හුත්වා, යථා යානගතස්ස වෙ.

අලං වත්තුං තථා නාලං, සඡත්තො ඡත්තපාණිනො.

යථා එත්ථ, එවං අඤ්ඤත්‍රාපි.

647. ඡපකවත්ථුස්මිං ‘‘සචාහං න ලභිස්සාමී’’ති පාඨො, ‘‘දස චෙ න ලභිස්සාමී’’ති ච අත්ථි, ‘‘වත්ථුස්මිං අගිලානස්සා’’ති ච ආගච්ඡති, තං න සුන්දරං, සික්ඛාපදෙයෙව සුන්දරං. ථොමිතොති අහම්පි ජානාමීති සම්බන්ධො. යා ධනයසලාභසඞ්ඛාතා වුත්ති විනිපාතෙන හොති සම්පරායෙ අපායෙසු විනිපාතහෙතු හුත්වා පවත්තති. අථ වා විනිපාතෙනාති හෙත්වත්ථෙ කරණවචනං, විනිපාතනාය පවත්තතීති අධිප්පායො. අධම්මචරණෙන අධම්මචරණාය. ‘‘අස්මා කුම්භිමිවා’’ති ච පඨන්ති.

පාදුකවග්ගවණ්ණනා නිට්ඨිතා.

පකිණ්ණකවණ්ණනා

කායවාචාචිත්තතො සමුට්ඨහන්තීති කත්වා ‘‘සමනුභාසනසමුට්ඨානානී’’ති වුත්තානි. සමනුභාසනං කිරියං. ඉමානි කිරියානි. ධම්මදෙසනසමුට්ඨානානි වාචාචිත්තතොති එත්ථ කායවචීවිඤ්ඤත්තිභාවතො උජ්ජග්ඝිකඋච්චාසද්දාදීසු විය ‘‘කායවාචාචිත්තතො’’ති වත්තබ්බානීති චෙ? න වත්තබ්බානි. නිසීදනගමනාහාරපක්ඛිපනාදිකායවිඤ්ඤත්තියා සබ්භාවා තත්ථ යුත්තං, න ධම්මදෙසනෙ තාදිසස්සාභාවා.

පකිණ්ණකවණ්ණනා නිට්ඨිතා.

සෙඛියකණ්ඩවණ්ණනා නිට්ඨිතා.