6. සුත්තවිඤ්ඤත්තිසික්ඛාපදවණ්ණනා

637. ඡට්ඨෙ කිඤ්චාපි ‘‘සාමං සුත්තං විඤ්ඤාපෙත්වා’’ති වුත්තං, මාතිකාට්ඨකථායං පන ‘‘චීවරත්ථාය සාමං විඤ්ඤත්තං සුත්ත’’න්ති අවත්වා කෙවලං ‘‘චීවරත්ථාය විඤ්ඤාපිතසුත්ත’’න්ති අඞ්ගෙසු වුත්තත්තා අඤ්ඤෙන චීවරත්ථාය විඤ්ඤත්තං සුත්තම්පි සඞ්ගහං ගච්ඡතීති වෙදිතබ්බං. සාමන්ති චෙත්ථ කස්සචි නියමනං. ‘‘සාමං විඤ්ඤාපෙත්වා’’ති කිඤ්චාපි වුත්තං, තථාපි ‘‘සාමං වායාපෙය්‍යා’’ති අත්තනො අත්ථාය වායාපෙය්‍යාති එවං සම්බන්ධො, අත්ථො ච වෙදිතබ්බො, පාළියං පන ආසන්නපදෙන යොජනා කතා, තස්මා සාමං විඤ්ඤත්තං සුත්තන්ති අඤ්ඤවිඤ්ඤත්තං කප්පියං ආපජ්ජති, හත්ථකම්මයාචනවසෙන ලද්ධතන්තවායොපි කප්පියො. විකප්පනුපගපච්ඡිමප්පමාණං චෙ, තන්තෙ වීතංයෙව සකිං අධිට්ඨාතබ්බං, පුන අධිට්ඨානකිච්චං නත්ථි අධිට්ඨිතෙන එකීභාවූපගමනතො. ‘‘සචෙ පන පරිච්ඡෙදං දස්සෙත්වාව චිනසාටකං විය, අන්තරන්තරා අධිට්ඨිතං හොති, පුන අධිට්ඨාතබ්බ’’න්ති වුත්තං. ‘‘පටිලාභෙනාති වචනෙන වායාපෙත්වා ඨපෙස්සාමීතිආදි එකස්මිං අන්තොගධං හොතී’’ති වදන්ති.

සුත්තවිඤ්ඤත්තිසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.