1. කම්මනිරොධසුත්තවණ්ණනා

146. සම්පති විජ්ජමානස්ස චක්ඛුස්ස තංනිබ්බත්තස්ස කම්මස්ස ච අධිප්පෙතත්තා ‘‘න චක්ඛු පුරාණං, කම්මමෙව පුරාණ’’න්ති වත්වා යථා තස්ස චක්ඛුස්ස පුරාණපරියායො වුත්තො, තං දස්සෙන්තො ආහ – ‘‘කම්මතො පනා’’තිආදි. පච්චයනාමෙනාති පුරිමජාතිසංසිද්ධත්තා ‘‘පුරාණ’’න්ති වත්තබ්බස්ස පච්චයභූතස්ස කම්මස්ස නාමෙන. එවං වුත්තන්ති ‘‘පුරාණකම්ම’’න්ති එවං වුත්තං. පච්චයෙහි අභිසමාගන්ත්වා කතන්ති තණ්හාවිජ්ජාදිපච්චයෙහි අභිමුඛභාවෙන සමාගන්ත්වා සමෙච්ච නිබ්බත්තිතං. චෙතනායාති කම්මචෙතනාය. පකප්පිතන්ති අභිසමීහිතං. වෙදනායාති අත්තානං නිස්සාය ආරම්මණං කත්වා පවත්තාය වෙදනාය. වත්ථූති නිබ්බත්තිකාරණං පවත්තට්ඨානන්ති විපස්සනාපඤ්ඤාය පස්සිතබ්බං. කම්මස්ස නිරොධෙනාති කිලෙසානං අනුප්පාදනිරොධසිද්ධෙන කම්මස්ස නිරොධෙන. විමුත්තිං ඵුසතීති අරහත්තඵලවිමුත්තිං පාපුණාති. ආරම්මණභූතො නිරොධො නිබ්බානං ‘‘කම්මනිරොධො’’ති වුච්චති, ‘‘කම්මං නිරුජ්ඣති එත්ථා’’ති කත්වා. ‘‘ඣායථ, භික්ඛවෙ, මා පමාදත්ථා’’ති වුත්තත්තා ‘‘පුබ්බභාගවිපස්සනා කථිතා’’ති වුත්තං.

කම්මනිරොධසුත්තවණ්ණනා නිට්ඨිතා.