8. චොදකෙන පච්චවෙක්ඛිතබ්බධම්මකථා

399. ‘‘අච්ඡිද්දෙන අප්පටිමංසෙනා’’තිආදීසු එවමත්ථො වෙදිතබ්බොති යොජනා. ඡිද්දසප්පටිමංසං පඨමං දස්සෙත්වා විපරීතවසෙන අච්ඡිද්දඅප්පටිමංසං දස්සෙන්තො ආහ ‘‘යෙනා’’තිආදි. තත්ථ යෙන කතානීති සම්බන්ධො. ඡිජ්ජතීති ඡිද්දො, පටි පුනප්පුනං මසියති ආමසියතීති පටිමංසො, නිග්ගහිතාගමො, භාවප්පධානොයං කම්මනිද්දෙසො. සහ පටිමංසෙනාති සප්පටිමංසො, කායසමාචාරො. විපරීතොති විපරිවත්තවසෙන ඉතො පවත්තො, කායසමාචාරොති අත්ථො. අමූලකානුද්ධංසනාදීහීති ආදිසද්දෙන දුට්ඨුල්ලවාචාදයො සඞ්ගණ්හාති.

මෙත්තං නු ඛො මෙ චිත්තන්ති එත්ථ අප්පනාභාවප්පත්තං මෙත්තචිත්තමෙවාධිප්පෙතන්ති දස්සෙන්තො ආහ ‘‘පලිබොධෙ ඡින්දිත්වා’’තිආදි. තත්ථ පලිබොධෙති ආවාසපලිබොධාදිකෙ පලිබොධෙ. ‘‘වික්ඛම්භනවසෙන විහතාඝාත’’න්ති ඉමිනා අප්පනාභාවප්පත්තං මෙත්තචිත්තමෙව දස්සෙති. ඉදං පනාවුසො කත්ථ වුත්තං භගවතාති එත්ථ ඉදංසද්දකිංසද්දානං විසයං දස්සෙන්තො ආහ ‘‘ඉදං සික්ඛාපදං කතරස්මිං නගරෙ’’ති.