141. පවාරණාට්ඨපනකථා

236. සබ්බං සඞ්ගණ්හාතීති සබ්බසඞ්ගාහිකං. පුග්ගලස්ස ඨපනං පුග්ගලිකං. තත්ථාති ද්වීසු පවාරණාට්ඨපනෙසු. සබ්බසඞ්ගාහිකෙ ඨපිතා හොතීති සම්බන්ධො. යාව රෙකාරො අත්ථි, තාවාති යොජනා. භාසියිත්ථාති භාසිතා. ලපියිත්ථාති ලපිතා. න පරියොසියිත්ථාති අපරියොසිතා. එත්ථන්තරෙති එතස්මිං සුකාරරෙකාරානං අන්තරෙ. එකපදෙපීති පිසද්දො එකක්ඛරෙපීති අත්ථං සම්පිණ්ඩෙති. ඨපිතාති ‘‘සුණාතු මෙ භන්තෙ සඞ්ඝො, ඉත්ථන්නාමො පුග්ගලො සාපත්තිකො, තස්ස පවාරණං ඨපෙමී’’ති ඤත්තියා ඨපිතා. ය්‍යකාරෙති ‘‘පවාරෙය්‍යා’’ති එත්ථ ය්‍යකාරෙ. තතොති ය්‍යකාරතො. පුග්ගලිකට්ඨපනෙ පන අට්ඨපිතා හොතීති සම්බන්ධො. සංකාරතොති ‘‘සඞ්ඝං භන්තෙ’’ති එත්ථ සංකාරතො. සබ්බපච්ඡිමොති තීසු වාරෙසු තතියවාරෙ සබ්බෙසං අක්ඛරානං පච්ඡිමො ටිකාරො අත්ථීති යොජනා. එත්ථන්තරෙති එතස්මිං සංකාරටිකාරානං අන්තරෙ. තස්මාති යස්මා පරියොසිතා හොති, තස්මා. ‘‘එසෙව නයො’’ති වුත්තවචනං විත්ථාරෙන්තො ආහ ‘‘එතාසුපි හී’’තිආදි. තත්ථ එතාසුපීති ද්වෙවාචිකඑකවාචිකසමානවස්සිකාසුපි. පිසද්දො තෙවාචිකමපෙක්ඛති. ඨපනඛෙත්තන්ති ඨපනස්ස භූමි. ඉතිසද්දො පරිසමාපනත්ථො.

237. අනුයුඤ්ජියමානොති එත්ථ අනුයුඤ්ජසද්දො පුච්ඡනත්ථොති ආහ ‘‘පුච්ඡියමානො’’ති. පරතොති පරස්මිංයෙව ඛන්ධකෙති (මහාව. 237) අත්ථො. අලං භික්ඛු මා භණ්ඩනන්තිආදීනීති එත්ථ ආදිසද්දෙන ‘‘මා කලහං, මා විවාද’’න්තිවචනානි සඞ්ගණ්හාති, වචනානි වත්වා ඔමද්දිත්වාති යොජනා. වචනොමද්දනාති වචනෙනෙව ඔමද්දනා. හීති සච්චං. ඉධාති ඉමස්මිං පවාරණාට්ඨපනට්ඨානෙ. අනුද්ධංසිතං පටිජානාතීති එත්ථ පටිජානනාකාරං දස්සෙන්තො ආහ ‘‘අමූලකෙන පාරාජිකෙන අනුද්ධංසිතො අයං මයා’’ති. ‘‘ලිඞ්ගනාසනායා’’ති ඉමිනා දණ්ඩකම්මනාසනසංවාසනාසනානි නිවත්තෙති.

238. එතන්ති ‘‘අසුකා ආපත්තී’’ති වචනං. කලහස්ස මුඛන්ති කලහස්ස උපායො.