113. අන්තරායෙ අනාපත්තිවස්සච්ඡෙදකථා

201. අවිදූරෙති ආසන්නෙ. තත්ථාති ගාමෙ. සත්තාහවාරෙනාති සත්තාහෙ එකවාරෙන. අරුණො උට්ඨාපෙතබ්බොති විහාරෙ අරුණො උට්ඨාපෙතබ්බො. තත්‍රෙවාති ගාමෙයෙව. මයන්ති භික්ඛූ සන්ධාය වුත්තං. පුන මයන්ති මනුස්සෙ සන්ධාය වුත්තං. තෙසංයෙවාති වස්සච්ඡෙදභික්ඛූනං එව. තන්ති සලාකභත්තාදිං. වස්සග්ගෙනාති වස්සගණනාය.

වස්සාවාසිකන්ති වස්සාවාසානං දාතබ්බං චීවරං. තත්ථාති තස්මිං විහාරෙ. යෙසං පාපිතන්ති සම්බන්ධො. විහාරෙති වුට්ඨිතගාමවිහාරෙ. උපනික්ඛිත්තකං භණ්ඩන්ති සම්බන්ධො. ඉධාති භික්ඛුනො නිවාසට්ඨානෙ. යං චීවරාදිවෙභඞ්ගියභණ්ඩං අත්ථි, තන්ති යොජනා. තත්ථෙවාති වුට්ඨිතගාමවිහාරෙ එව. ඉතොති ඛෙත්තවත්ථුආදිතො. කප්පියකාරකානං හත්ථෙති සම්බන්ධො. තත්‍රුප්පාදෙපීති තස්ස විහාරස්ස දින්නඛෙත්තවත්ථුආදිතො උප්පාදෙ පච්චයෙපි. ‘‘තත්ථෙව ගන්ත්වා අපලොකෙත්වා භාජෙතබ්බ’’න්ති වචනස්ස යුත්තිං දස්සෙන්තො ආහ ‘‘සඞ්ඝිකඤ්හී’’තිආදි. අන්තොවිහාරෙ වාති අන්තොසීමාය වා. උභයත්ථාති අන්තොසීමබහිසීම සඞ්ඛාතෙසු ද්වීසු ඨානෙසු ඨිතං වෙභඞ්ගියභණ්ඩන්ති සම්බන්ධො.