58. අලජ්ජීනිස්සයවත්ථුකථා
120. ‘‘අලජ්ජීනං ඔවාද’’න්ති පාඨසෙසෙන යොජිතෙ සාම්යත්ථෙ සාමිවචනම්පි යුජ්ජතෙව. තං නයං අදස්සෙත්වා ‘‘උපයොගත්ථෙ සාමිවචන’’න්ති වුත්තං. ‘‘භික්ඛූහි සභාගත’’න්ති ඉමිනා භික්ඛූහි සමානො සීලාදිගුණසඞ්ඛාතො භාගො ඉමස්සාති භික්ඛුසභාගො, තස්ස භාවො භික්ඛුසභාගතන්ති වචනත්ථං දස්සෙති. ‘‘ලජ්ජිභාව’’න්ති ඉමිනා භාවපච්චයස්ස සරූපං දස්සෙති. නවට්ඨානන්ති අභිනවට්ඨානං. ගතෙන භික්ඛුනාති සම්බන්ධො.
ථෙරොති නිස්සයදායකො ථෙරො. ගහෙතුකාමොති නිස්සයං ගහෙතුකාමො. ආචාරන්ති නිස්සයපටිපන්නස්ස ආචාරං. තදහෙවාති තස්මිං ගතඅහනි එව. ආභොගස්ස කතත්තා, අරුණුග්ගමනස්ස ච අජානනත්තා වුත්තං ‘‘අනාපත්තී’’ති. අරුණුග්ගමනං අජානන්තොපි ආභොගස්ස අකතත්තා වුත්තං ‘‘අරුණුග්ගමනෙ දුක්කට’’න්ති. ‘‘ද්වෙ තීණි දිවසානී’’ති පදෙන චතු පඤ්ච ඡ දිවසානිපි ගහෙතබ්බානි ලක්ඛණහාරනයෙන අනිස්සිතෙන වසිතබ්බභාවෙන සමානඵලත්තා. තෙනාහ ‘‘සත්තාහං වසිස්සාමී’’ති. ලද්ධපරිහාරොති ලද්ධො පරිහාරො ආපත්තිඅපනයනං යෙනාති ලද්ධපරිහාරො.