8. කණ්ඩුපටිච්ඡාදිසික්ඛාපදං

537. අට්ඨමෙ ‘‘කත්ථා’’තිආදීනි වුත්තනයානෙව.

539. ‘‘යස්සා’’ති පදස්ස විසයං දස්සෙතුං වුත්තං ‘‘භික්ඛුනො’’ති. ‘‘නාභියා හෙට්ඨා’’ති ඉමිනා නාභියා අධො අධොනාභීති වචනත්ථං දස්සෙති, ‘‘ජාණුමණ්ඩලානං උපරී’’ති ඉමිනා ජාණුමණ්ඩලානං උබ්භ උබ්භජාණුමණ්ඩලන්ති. උබ්භසද්දො හි උපරිපරියායො සත්තම්‍යන්තනිපාතො. කණ්ඩුඛජ්ජුසද්දානං වෙවචනත්තා වුත්තං ‘‘කණ්ඩූති ඛජ්ජූ’’ති. කණ්ඩති භෙදනං කරොතීති කණ්ඩු. ඛජ්ජති බ්‍යධනං කරොතීති ඛජ්ජු. කෙසුචි පොත්ථකෙසු ‘‘කච්ඡූ’’ති පාඨො අත්ථි, සො අයුත්තො.

ලොහිතං තුණ්ඩං එතිස්සාති ලොහිතතුණ්ඩිකා. පිළයති විබාධයතීති පිළකා. ආ භුසො අසුචිං සවති පග්ඝරාපෙතීති අස්සාවොති වචනත්ථං දස්සෙන්තො ආහ ‘‘අසුචිපග්ඝරණ’’න්ති. අරිසඤ්ච භගන්දරා ච මධුමෙහො ච. ආදිසද්දෙන දුන්නාමකාදයො සඞ්ගණ්හාති. තත්ථ අරි විය ඊසති අභිභවතීති අරිසං. භගං වුච්චති වච්චමග්ගං, තං දරති ඵාලෙතීති භගන්දරා, ගූථසමීපෙ ජාතො වණවිසෙසො. මධු විය මුත්තාදිං මිහති සෙචතීති මධුමෙහො, සො ආබාධො මුත්තමෙහො සුක්කමෙහො රත්තමෙහොති අනෙකවිධො. ථුල්ලසද්දො මහන්තපරියායොති ආහ ‘‘මහා’’ති. අට්ඨමං.