4. පහාරසික්ඛාපදං

449. චතුත්ථෙ කස්මා ඡබ්බග්ගියා සත්තරසවග්ගියානං පහාරං දෙන්ති, නනු අකාරණෙන පහාරං දෙන්තීති ආහ ‘‘ආවුසො’’තිආදි. ඉමිනා යථා වදන්ති, තථා අකතත්තා පහාරං දෙන්තීති දස්සෙති.

451. සචෙපීති එත්ථ පිසද්දෙන සචෙ අමරති, කා නාම කථා, පාචිත්තියමෙවාති දස්සෙති. පහාරෙනාති පහාරහෙතුනා. යථාති යෙනාකාරෙන. අයන්ති භික්ඛු. න විරොචතීති න සොභති.

452. ‘‘අනුපසම්පන්නස්සා’’ති එත්ථ අකාරස්ස අඤ්ඤත්ථං දස්සෙතුං වුත්තං ‘‘ගහට්ඨස්ස වා’’තිආදි. පබ්බජිතස්ස වාති පරිබ්බාජකස්ස වා සාමණෙරස්ස වා.

453. ‘‘කෙනචී’’ති පදස්ස අත්ථං දස්සෙතුං වුත්තං ‘‘මනුස්සෙන වා’’තිආදි. තතොති විහෙඨනතො, ඉමිනා මොක්ඛස්ස අපාදානං දස්සෙති, ‘‘අත්තනො’’ති ඉමිනා සම්බන්ධං දස්සෙති. ‘‘පත්ථයමානො’’ති ඉමිනා ‘‘අධිප්පායො’’ති පදස්සත්ථං දස්සෙති. මුග්ගරෙන වාති චතුහත්ථදණ්ඩස්ස අද්ධෙන දණ්ඩෙන වා. සොති චොරාදිකොති. චතුත්ථං.