6. චාරිත්තසික්ඛාපදං

294. ඡට්ඨෙ කස්මා තෙහි ‘‘දෙථාවුසො භත්ත’’න්ති වුත්තං, නනු භික්ඛූනං එවං වත්තුං න වට්ටතීති ආහ ‘‘එත්ථ තං කිරා’’තිආදි. තස්මාති යස්මා අභිහටං අහොසි, තස්මා.

295. ඉදං පන වචනං ආහාති සම්බන්ධො. පසාදඤ්ඤථත්තන්ති පසාදස්ස අඤ්ඤෙනාකාරෙන භාවො. නන්ති ඛාදනීයං. ‘‘ගහෙත්වා ආගමංසූ’’තිඉමිනා ‘‘උස්සාරියිත්ථා’’ති එත්ථ උකාරස්ස උග්ගහත්ථතඤ්ච සරධාතුස්ස ගත්‍යත්ථතඤ්ච අජ්ජතනිඤුංවිභත්තියා ත්ථත්තඤ්ච දස්සෙති, උග්ගහෙත්වා සාරිංසු අගමංසූති අත්ථො.

298. යත්ථාති යස්මිං ඨානෙ. ඨිතස්ස භික්ඛුනො චිත්තං උප්පන්නන්ති යොජනා. තතොති චිත්තුප්පන්නතො. යන්ති භික්ඛුං. පකතිවචනෙනාති උච්චාසද්දමකත්වා පවත්තෙන සභාවවචනෙන. අන්තොවිහාරෙති වචනස්ස අතිසම්බාධත්තා අයුත්තභාවං මඤ්ඤමානො ආහ ‘‘අපි ච අන්තොඋපචාරසීමායා’’ති.

302. ගාමස්ස අන්තරෙ ආරාමො තිට්ඨතීති අන්තරාරාමො විහාරො, තං ගච්ඡතීති දස්සෙන්තො ආහ ‘‘අන්තොගාමෙ’’තිආදීති. ඡට්ඨං.