9. පරිපාචිතසික්ඛාපදං

192. නවමෙ මහානාගෙසූති මහාඅරහන්තෙසු තිට්ඨමානෙසු සන්තෙසු, චෙතකෙ පෙස්සභූතෙ නවකෙ භික්ඛූ නිමන්තෙතීති අධිප්පායො. ඉතරථාති විභත්තිවිපල්ලාසතො වා පාඨසෙසතො වා අඤ්ඤෙන පකාරෙන. අන්තරං මජ්ඣං පත්තා කථා අන්තරකථාති දස්සෙන්තො ආහ ‘‘අවසාන’’න්තිආදි. පකිරීයිත්ථාති පකතා, න පකතා විප්පකතාති වුත්තෙ කරියමානකථාවාති ආහ ‘‘කරියමානා හොතී’’ති. අද්ධච්ඡිකෙනාති උපඩ්ඪචක්ඛුනා. තෙහීති ථෙරෙහි.

194. ලද්ධබ්බන්ති ලද්ධාරහං. අස්සාති ‘‘භික්ඛුනිපරිපාචිත’’න්තිපදස්ස. සම්මා ආරභිතබ්බොති සමාරම්භොති දස්සෙන්තො ආහ ‘‘සමාරද්ධං වුච්චතී’’ති. පටියාදිතස්සාති පරිපාචිතස්ස භත්තස්ස. ගිහීනං සමාරම්භොති ගිහිසමාරම්භො, කත්වත්ථෙ චෙතං සාමිවචනං. තතොති තතො භත්තතො. අඤ්ඤත්‍රාති විනා. තමත්ථං විවරන්තො ආහ ‘‘තං පිණ්ඩපාතං ඨපෙත්වා’’ති. පදභාජනෙ පන වුත්තන්ති සම්බන්ධො. ‘‘ඤාතකපවාරිතෙහී’’තිපදං ‘‘අසමාරද්ධො’’තිපදෙ කත්තා. අත්ථතොති භික්ඛුනිඅපරිපාචිතඅත්ථතො. තස්මාති යස්මා අත්ථතො සමාරද්ධොව හොති, තස්මා.

195. පටියාදිතන්ති පටියත්තං. පකතියා පටියත්තං පකතිපටියත්තන්ති දස්සෙන්තො ආහ ‘‘පකතියා’’තිආදි. මහාපච්චරියං පන වුත්තන්ති සම්බන්ධො. තස්සාති තස්සෙව භික්ඛුනො. අඤ්ඤස්සාති තතො අඤ්ඤස්ස භික්ඛුනො.

197. භික්ඛුනිපරිපාචිතෙපීති පිසද්දො භික්ඛුනිඅපරිපාචිතෙ කා නාම කථාති දස්සෙතීති. නවමං.