10. සප්පාණකසික්ඛාපදං

140. දසමෙ ‘‘ජාන’’න්ති ගච්ඡන්තාදිගණොති ආහ ‘‘ජානන්තො’’ති. සං විජ්ජති පාණො එත්ථාති සපාණකං. එතන්ති උදකං. සයං ජානන්තොපි පරෙන ජානාපෙන්තොපි ජානාතියෙව නාමාති ආහ ‘‘යථා තථා වා’’ති. සපාණකං උදකන්ති කරණත්ථෙ චෙතං උපයොගවචනං, තෙනාහ ‘‘තෙන උදකෙනා’’ති. පුබ්බෙති පථවිඛණනසික්ඛාපදාදිකෙ.

තත්ථාති ‘‘සිඤ්චෙය්‍ය වා සිඤ්චාපෙය්‍ය වා’’තිපදෙ. ධාරන්ති සොතං. මාතිකං පමුඛන්ති මාතිකං අභිමුඛං. තත්ථ තත්ථාති තස්මිං තස්මිං ඨානෙ. අඤ්ඤතො ඨානතො අඤ්ඤං ඨානං නෙතීති යොජනා. ‘‘සපාණකං උදක’’න්ති සාමඤ්ඤවචනස්සපි විසෙසෙ අවට්ඨානතො, විසෙසත්ථිනා ච විසෙසස්ස අනුපයොජිතබ්බතො ඉධ විසෙසඋදකන්ති සන්ධායභාසිතත්ථං දස්සෙන්තො ආහ ‘‘ඉදං පනා’’තිආදි. ඉදං පන න වුත්තන්ති සම්බන්ධො. යන්ති උදකං ‘‘ගච්ඡතී’’තිපදෙ කත්තා. යත්ථාති යස්මිං උදකෙති. දසමං.

භූතගාමවග්ගො දුතියො.