1. දෙසනාහාරවණ්ණනා

තත්ථ යෙ උපාදානක්ඛන්ධධම්මෙ උපාදාය පථවීආදිභූතාදිභෙදා පඤ්ඤත්ති, තෙ පඤ්ඤත්තිපටිපාදනභාවෙන ජාතිජරාමරණවිසෙසනදුක්ඛපරියායෙන ච වුත්තා තණ්හාවජ්ජා තෙභූමකධම්මා දුක්ඛසච්චං. මඤ්ඤනාභිනන්දනනන්දීපරියායෙහි වුත්තා තණ්හා සමුදයසච්චං. අයං තාව සුත්තන්තනයො. අභිධම්මනයෙ පන යථාවුත්තතණ්හාය සද්ධිං ‘‘අස්සුතවා’’තිආදිනා දීපිතා අවිජ්ජාදයො, මඤ්ඤනාපරියායෙන ගහිතා මානදිට්ඨියො, භවපදෙන ගහිතො කම්මභවො චාති සබ්බෙපි කිලෙසාභිසඞ්ඛාරා සමුදයසච්චං. උභින්නං අප්පවත්ති නිරොධසච්චං. අරියධම්මග්ගහණෙන, පරිඤ්ඤාභික්ඛුසෙක්ඛාභිඤ්ඤාගහණෙහි, රාගාදිඛයවචනෙහි, සම්මාසම්බොධිගහණෙන ච මග්ගසච්චං. කෙචි පන තණ්හාක්ඛයාදිවචනෙහි නිරොධසච්චං උද්ධරන්ති, තං අට්ඨකථාය විරුජ්ඣති තත්ථ තණ්හාක්ඛයාදීනං මග්ගකිච්චභාවස්ස උද්ධටත්තා.

තත්ථ සමුදයෙන අස්සාදො, දුක්ඛෙන ආදීනවො, මග්ගනිරොධෙහි නිස්සරණං, තෙසං භික්ඛූනං මානභඤ්ජනං ඵලං, තථා ‘‘යථාවුත්තවිභාගාවබොධො’’තිආදිනා වුත්තං පයොජනඤ්ච. තස්ස නිප්ඵත්තිකාරණත්තා දෙසනාය විචිත්තතා චතුන්නං පුග්ගලානං යාථාවතො සභාවූපධාරණඤ්ච උපායො, පථවීආදීසු පුථුජ්ජනාදීනං පවත්තිදස්සනාපදෙසෙන පථවීආදයො එකන්තතො පරිජානිතබ්බා, මඤ්ඤනා ච පහාතබ්බාති අයමෙත්ථ භගවතො ආණත්තීති. අයං දෙසනාහාරො.