9. පරිපාචිතසික්ඛාපදවණ්ණනා
පරිපාචිතන්ති පරිපාකමාපාදිතං, යථා ලභති, තථා කත්වා ඨපිතන්ති වුත්තං හොති. තෙනාහ ‘‘නෙව තස්සා’’තිආදි තස්සාති යො පරිභුඤ්ජෙය්‍ය, තස්ස භික්ඛුනො. භික්ඛුස්ස ගුණං පකාසෙත්වාති ‘‘අය්‍යො භාණකො, අය්‍යො බහුස්සුතො’’තිආදිනා (පාචි. 195) ගුණං පකාසෙත්වා. පිණ්ඩපාතන්ති පඤ්චන්නං භොජනානං අඤ්ඤතරං. කම්මසාධනොයං සමාරම්භසද්දොති ආහ ‘‘සමාරද්ධ’’න්ති. පටියාදිතස්සාති සම්පාදිතස්ස. යස්මා ඤාතකප්පවාරිතෙහි භික්ඛුස්ස අත්ථාය අසමාරද්ධොපි පිණ්ඩපාතො අත්ථතො සමාරද්ධොව හොති යථාසුඛං හරාපෙතබ්බතො, තස්මා ‘‘ඤාතකප්පවාරිතානං වා සන්තක’’න්ති වුත්තං.
උභයත්ථාති පරිපාචිතාපරිපාචිතෙසු. අවසෙසෙති භික්ඛුනිපරිපාචිතෙපි යාගුඛජ්ජකඵලාඵලාදිකෙ සබ්බත්ථ. නිමිත්තොභාසපරිකථාවිඤ්ඤත්තිවසෙන පන අවසෙසෙපි දුක්කටතො න මුච්චති.
පරිපාචිතසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.