3. මොහනසික්ඛාපදවණ්ණනා

තතියෙ අන්වඩ්ඪමාසන්ති අනුපටිපාටියා අද්ධමාසෙ අද්ධමාසෙ. උද්දිස්සමානෙති උපොසථවසෙන උද්දිසියමානෙ. යඤ්ච තත්ථ ආපත්තිං ආපන්නොති යං සො අනාචාරං ආචරිත්වා අඤ්ඤාණකෙන ආපන්නභාවං ජානාපෙතුකාමො එවමාහ, තස්මිං අනාචාරෙ යං ආපත්තිං ආපන්නො. තඤ්ච යථාධම්මො කාරෙතබ්බොති අඤ්ඤාණකෙන ආපන්නත්තා මොක්ඛො නත්ථි, යථා පන ධම්මො ච විනයො ච ඨිතො, තථා තං ආපත්තිං කාරෙතබ්බො, දෙසනාගාමිනියා දෙසාපෙතබ්බො, වුට්ඨානගාමිනියා වුට්ඨාපෙතබ්බොති අත්ථො. උත්තරි චස්ස මොහො ආරොපෙතබ්බොති යථාධම්මකරණතො ච උත්තරි ‘‘තස්ස තෙ, ආවුසො’’තිආදිවචනෙහි නින්දිත්වා තස්ස පුග්ගලස්ස ඤත්තිදුතියකම්මෙන මොහො ආරොපෙතබ්බො. ඉදං තස්මිං මොහනකෙ පාචිත්තියන්ති යො එවං ආරොපිතෙ මොහෙ පුන මොහෙති, තස්මිං මොහනකෙ පුග්ගලෙ ඉදං පාචිත්තියං වෙදිතබ්බං, න අනාරොපිතෙ මොහෙති අත්ථො.

සාවත්ථියං ඡබ්බග්ගියෙ ආරබ්භ මොහනවත්ථුස්මිං පඤ්ඤත්තං, සාධාරණපඤ්ඤත්ති, අනාණත්තිකං, තිකපාචිත්තියං, අධම්මකම්මෙ තිකදුක්කටං, අනාරොපිතෙ මොහෙ දුක්කටමෙව. යෙන න විත්ථාරෙන සුතං, ඌනකද්වත්තික්ඛත්තුං වා විත්ථාරෙන සුතං, යෙ ච න මොහෙතුකාමා තෙසං, උම්මත්තකාදීනඤ්ච අනාපත්ති. මොහාරොපනං, මොහෙතුකාමතා, වුත්තනයෙන සුතභාවො, මොහනන්ති ඉමානෙත්ථ චත්තාරි අඞ්ගානි. සමුට්ඨානාදීනි අදින්නාදානසදිසානි, ඉදං පන දුක්ඛවෙදනන්ති.

මොහනසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.