8. අරිට්ඨසික්ඛාපදවණ්ණනා

අට්ඨමෙ සග්ගමොක්ඛානං අන්තරායං කරොන්තීති අන්තරායිකා, තෙ කම්මකිලෙසවිපාකඋපවාදපඤ්ඤත්තිවීතික්කමනවසෙන පඤ්චවිධා. තෙසු මුදුකානං අත්ථරණාදීනං ඵස්සො විය ඉත්ථිසම්ඵස්සොපි වට්ටතීති මෙථුනවීතික්කමනෙ දොසං අදිස්වා පඤ්ඤත්තිවීතික්කමන්තරායිකෙ සන්ධාය ‘‘යෙමෙ අන්තරායිකා ධම්මා වුත්තා භගවතා, තෙ පටිසෙවතො නාලං අන්තරායායා’’ති වුත්තං. අනෙකපරියායෙනාති ‘‘අට්ඨිකඞ්කලූපමා කාමා’’තිආදීහි (ම. නි. 2.42; පාචි. 417; චූළනි. ඛග්ගවිසාණසුත්තනිද්දෙස 147) නෙකෙහි කාරණෙහි. සො භික්ඛු භික්ඛූහීති යෙ පස්සන්ති වා සුණන්ති වා, තෙහි තික්ඛත්තුං එවං වත්තබ්බො ‘‘මා ආයස්මා එවං අවච…පෙ… අලඤ්ච පන තෙ පටිසෙවතො අන්තරායායා’’ති. එවං වුත්තෙ අප්පටිනිස්සජ්ජන්තස්ස දුක්කටං, සුත්වා අවදන්තානම්පි දුක්කටං. පුන සඞ්ඝමජ්ඣම්පි ආකඩ්ඪිත්වා තථෙව වත්තබ්බො, තත්‍රාපි තස්ස අප්පටිනිස්සජ්ජනෙ, ඉතරෙසඤ්ච අවචනෙ දුක්කටමෙව. එවම්පි අප්පටිනිස්සජ්ජන්තො පුන ඤත්තිචතුත්ථෙන කම්මෙන යාවතතියං සමනුභාසිතබ්බො, අථස්ස අප්පටිනිස්සජ්ජතො පුන ඤත්තියා ච ද්වීහි ච කම්මවාචාහි දුක්කටං, කම්මවාචාපරියොසානෙ පාචිත්තියං.

සාවත්ථියං අරිට්ඨං ආරබ්භ පාපිකාය දිට්ඨියා අප්පටිනිස්සජ්ජනවත්ථුස්මිං පඤ්ඤත්තං, සාධාරණපඤ්ඤත්ති, අනාණත්තිකං, තිකපාචිත්තියං, අධම්මකම්මෙ තිකදුක්කටං. අසමනුභාසියමානස්ස, පටිනිස්සජ්ජන්තස්ස, උම්මත්තකාදීනඤ්ච අනාපත්ති. ධම්මකම්මතා, සමනුභාසනා, අප්පටිනිස්සජ්ජනන්ති ඉමානෙත්ථ තීණි අඞ්ගානි. සමුට්ඨානාදීනි සමනුභාසනසදිසානෙවාති.

අරිට්ඨසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.