9. උක්ඛිත්තසම්භොගසික්ඛාපදවණ්ණනා
නවමෙ තථාවාදිනාති ‘‘තථාහං භගවතා ධම්ම’’න්තිආදිවාදිනා. අකතානුධම්මෙනාති අනුධම්මො වුච්චති ආපත්තියා අදස්සනෙ වා අප්පටිකම්මෙ වා පාපිකාය දිට්ඨියා අප්පටිනිස්සග්ගෙ වා ධම්මෙන විනයෙන උක්ඛිත්තකස්ස අනුලොමවත්තං දිස්වා කතඔසාරණා, සො ඔසාරණසඞ්ඛාතො අනුධම්මො යස්ස න කතො, අයං අකතානුධම්මො නාම, තාදිසෙන සද්ධින්ති අත්ථො. සම්භුඤ්ජෙය්‍ය වාති ආමිසසම්භොගං වා ධම්මසම්භොගං වා කරෙය්‍ය. සංවසෙය්‍ය වාති උපොසථාදිකං සඞ්ඝකම්මං කරෙය්‍ය. සහ වා සෙය්‍යං කප්පෙය්‍යාති නානූපචාරෙපි එකච්ඡන්නෙ නිපජ්ජෙය්‍ය. තත්ථ ආමිසපරිභොගෙ එකප්පයොගෙන බහූපි දදතො වා ගණ්හතො වා එකං පාචිත්තියං, විච්ඡින්දනෙ සති පයොගෙ පයොගෙ පාචිත්තියං. ධම්මසම්භොගෙ පදාදීහි උද්දිසන්තස්ස වා උද්දිසාපෙන්තස්ස වා පදසොධම්මෙ වුත්තනයෙන, සංවාසෙ කම්මපරියොසානවසෙන, සහසෙය්‍යාය එකස්මිං නිපන්නෙ ඉතරස්ස නිපජ්ජනප්පයොගවසෙන ආපත්තිපරිච්ඡෙදො වෙදිතබ්බො.
සාවත්ථියං ඡබ්බග්ගියෙ ආරබ්භ අරිට්ඨෙන භික්ඛුනා සද්ධිං සම්භුඤ්ජනවත්ථුස්මිං පඤ්ඤත්තං, සාධාරණපඤ්ඤත්ති, අනාණත්තිකං, උක්ඛිත්තකෙ වෙමතිකස්ස, අනුක්ඛිත්තකෙ උක්ඛිත්තකසඤ්ඤිනො චෙව වෙමතිකස්ස ච දුක්කටං. උභොසු අනුක්ඛිත්තකසඤ්ඤිස්ස, ‘‘ඔසාරිතො’’ති වා ‘‘තං දිට්ඨිං පටිනිස්සට්ඨො’’ති වා ජානන්තස්ස, උම්මත්තකාදීනඤ්ච අනාපත්ති. අකතානුධම්මතා, ජානනා, සම්භොගාදිකරණන්ති ඉමානෙත්ථ තීණි අඞ්ගානි. සමුට්ඨානාදීනි අදින්නාදානසදිසානි, ඉදං පන පණ්ණත්තිවජ්ජං, තිචිත්තං, තිවෙදනන්ති.
උක්ඛිත්තසම්භොගසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.