අභිජාතිඡක්කවණ්ණනා
329. ‘‘අභිජාතියො’’ති එත්ථ අභි-සද්දො උපසග්ගමත්තං, න අත්ථවිසෙසජොතකොති ආහ ‘‘ජාතියො’’ති. අභිජායතීති එත්ථාපි එසෙව නයො. ජායතීති ච අන්තොගධහෙතුඅත්ථපදං, උප්පාදෙතීති අත්ථො. ජාතියා, තංනිබ්බත්තකකම්මානඤ්ච කණ්හසුක්කපරියායතාය යං වත්තබ්බං, තං හෙට්ඨා වුත්තමෙව. පටිප්පස්සම්භනවසෙන කිලෙසානං නිබ්බාපනතො නිබ්බානං සචෙ කණ්හං භවෙය්‍ය යථා තං දසවිධං දුස්සීල්‍යකම්මං. සචෙ සුක්කං භවෙය්‍ය යථා තං දානසීලාදිකුසලකම්මං. ද්වින්නම්පි කණ්හසුක්කවිපාකානං. අරහත්තං අධිප්පෙතං ‘‘අභිජායතී’’ති වචනතො. තං කිලෙසනිබ්බානන්තෙ ජාතත්තා නිබ්බානං යථා රාගාදීනං ඛයන්තෙ ජාතත්තා රාගක්ඛයො දොසක්ඛයො මොහක්ඛයොති.