6-8. කප්පසුත්තාදිවණ්ණනා

156-158. ඡට්ඨෙ සංවට්ටනං විනස්සනං සංවට්ටො, සංවට්ටතො උද්ධං තථා ඨායී සංවට්ටට්ඨායී. විවට්ටනං නිබ්බත්තනං, වඩ්ඪනං වා විවට්ටො. ‘‘තෙජොසංවට්ටො, ආපොසංවට්ටො, වායොසංවට්ටොති එවං සංවට්ටසීමානුක්කමෙන සංවට්ටෙසු වත්තබ්බෙසු තථා අවත්වා ආපොසංවට්ටො, තෙජොසංවට්ටො, වායොසංවට්ටොති වචනං සංවට්ටමහාභූතදෙසනානුපුබ්බියා’’ති කෙචි. ‘‘භාවීසංවට්ටානුපුබ්බියා’’ති අපරෙ. ආපෙන සංවට්ටො ආපොසංවට්ටො. සංවට්ටසීමාති සංවට්ටනමරියාදා. සංවට්ටතීති විනස්සති. සදාති සබ්බකාලං, තීසුපි සංවට්ටකාලෙසූති අත්ථො. එකං බුද්ධක්ඛෙත්තං විනස්සතීති එත්ථ බුද්ධක්ඛෙත්තං නාම තිවිධං හොති ජාතික්ඛෙත්තං, ආණාක්ඛෙත්තං, විසයක්ඛෙත්තඤ්ච.

තත්ථ ජාතික්ඛෙත්තං දසසහස්සචක්කවාළපරියන්තං හොති, තථාගතස්ස පටිසන්ධිග්ගහණාදීසු කම්පති. ආණාක්ඛෙත්තං කොටිසතසහස්සචක්කවාළපරියන්තං, යත්ථ රතනසුත්තං (ඛු. පා. 6.1 ආදයො; සු. නි. 224 ආදයො) ඛන්ධපරිත්තං (අ. නි. 4.67; චූළව. 251) ධජග්ගපරිත්තං (සං. නි. 1.249) ආටානාටියපරිත්තං (දී. නි. 3.277-278) මොරපරිත්තන්ති (ජා. 1.2.17-18) ඉමෙසං පරිත්තානං ආනුභාවො වත්තති. විසයක්ඛෙත්තං අනන්තාපරිමාණං, යං ‘‘යාවතා වා පනාකඞ්ඛෙය්‍යා’’ති (අ. නි. 3.81) වුත්තං. තත්ථ යං යං තථාගතො ආකඞ්ඛති, තං තං ජානාති. එවමෙතෙසු තීසු බුද්ධක්ඛෙත්තෙසු එකං ආණාක්ඛෙත්තං විනස්සති, තස්මිං පන විනස්සන්තෙ ජාතික්ඛෙත්තං විනට්ඨමෙව හොති, විනස්සන්තඤ්ච එකතොව විනස්සති, සණ්ඨහන්තඤ්ච එකතොව සණ්ඨහති. සෙසමෙත්ථ විසුද්ධිමග්ගසංවණ්ණනාසු (විසුද්ධි. මහාටී. 2.404) වුත්තනයෙනෙව ගහෙතබ්බං. සත්තමට්ඨමානි උත්තානත්ථානෙව.

කප්පසුත්තාදිවණ්ණනා නිට්ඨිතා.